เสิ่นกุยเยี่ยนถูกทำนายแต่เด็กว่ามีดวงชะตาของมารดาของแผ่นดิน ทว่าไฉนทั้งที่โชคชะตาบอกไว้อย่างนั้น ชีวิตของนางกลับถูกผู้อื่นรังแกย่ำยีได้ง่ายๆ น้องสาวต่างมารดามาล่อลวงคู่หมายแต่เด็กของนางไม่พอ ถึงวันแต่งงานยังสลับตัวเจ้าสาวไปเข้าพิธีแทน นางไม่รู้ว่าเหตุใดน้องสาวจึงดูแปลกไป ทำอะไรไม่สนจารีตใดๆ และไม่รู้ว่าควรทำอย่างไร ตนถึงจะหลุดพ้นจากวังวนชีวิตในสกุลเสิ่นนี้เสียที ขอเพียงแต่งงานกับใครก็ได้ ใครสักคนให้นางได้เริ่มต้นชีวิตใหม่ ย่อมไม่นึกฝันว่าคนผู้นั้นจะโผล่พรวดเข้ามาในห้องนางเยี่ยงโจร เพียงแรกพบก็ถูกตาต้องใจนาง เขาพูดว่า “...เจ้าอยากแต่งก็แต่งอย่างยินดี ไม่อยากแต่งก็แต่งอย่างไม่ยินดี แต่ไม่ว่าอย่างไรก็ต้องแต่งงานกับข้า” ไฉนคนผู้นั้นถึงได้เผด็จการเอาแต่ใจตัวเพียงนี้เล่า

กู้เจาเป่ยใช่ว่าจะถูกใจสตรีคนใดง่ายๆ เสียหน่อย แต่พอถูกใจใครแล้วเขาก็ไม่คิดจะปล่อยคนผู้นั้นไปง่ายๆ เขาต้องทำหน้าหนาไม่น้อยกว่าจะได้เสิ่นกุยเยี่ยนมาเป็นภรรยา นางที่ทั้งฉลาด สง่างาม วางตัวดี อะไรก็ดีไปหมด ต่างจากเขาที่มีชื่อเสียงไม่ดี เป็นจอมเสเพลไม่เอาการเอางาน ถึงอย่างนั้นหลายคราที่ ‘การแสดงเป็นคนเสเพล’ ของเขาสุ่มเสี่ยงจะผิดพลาด เพราะเผลอคาดหวังให้ภรรยารักเอาอกเอาใจเขาคนเดียว หึงหวงเขาบ้าง แต่นางก็ช่างเป็นภรรยาประเสริฐดีเหลือเกิน กลัวเขาเงินขาดมือ ถึงกับให้บ่าวส่งเงินมา ‘สนับสนุน’ การเสเพลของเขาถึงหอคณิกา ยามค่ำคืนเขาไปนอนห้องสตรีอื่น นางก็ไม่คิดแย่งชิงความโปรดปราน ถึงขั้นปิดประตูใส่หน้า นอนหลับสบาย เมินเขาเสียอีก นะ...นะ...นางช่างทำให้คนโมโหเลือดขึ้นหน้านัก!

ในยามนี้กู้เจาเป่ยกำลังรุ่งโรจน์ทั้งหน้าที่การงานและความรัก ทำการใดก็เหมือนจะประสบผลสำเร็จดังใจหวัง แม้ครั้งหนึ่งเสิ่นกุยเยี่ยนจะสร้างเรื่องขัดแย้งกับฮองเฮา แต่ชีวิตของนางก็ไม่น่ามีอะไรพลิกผัน ตราบที่นางยังอยู่ในจวนสกุลกู้ ทว่าเพราะมีตัวแปรเกิดขึ้น... คนที่สมควรตายไปแล้วแต่ยังไม่ตายอย่างเสิ่นกุยหย่าประหนึ่งเงาแค้นของเสิ่นกุยเยี่ยน สตรีผู้นั้นยังคงนิสัยเดิมไม่เปลี่ยน หวังปีนป่ายบุรุษเพื่อความก้าวหน้าของตน ชุบตัวใหม่จากสตรีขับร้องในหอคณิกา สู่การเป็นพระชายารองในรัชทายาท ต่อให้บัดนี้กู้เจาเป่ยได้ดิบได้ดีเป็นรองแม่ทัพแล้วอย่างไรเล่า ขอเพียงเสิ่นกุยหย่าอยากหาเรื่องนาง นางก็ได้แต่ก้มหน้ายอมรับแล้ว เว้นเสียแต่สามีของนางจะมีอำนาจในมือมากกว่ารัชทายาท...

จากภรรยาเอกที่มีสามีกะล่อนปลิ้นปล้อนผู้หนึ่ง วันดีคืนดีสามีผู้นั้นของเสิ่นกุยเยี่ยนก็กลายมาเป็นผู้สืบทอดบัลลังก์มังกร ทว่าตำแหน่งฮองเฮากลับยังไม่ใช่ของนาง เพียงแรกเริ่มที่ย่างเหยียบเข้าวังนางก็ต้องเจอเสิ่นกุยหย่าที่ยังไม่ตาย ทั้งอีกฝ่ายยังเสนอตัวมาเป็นหนึ่งในพระชายาของกู้เจาเป่ย! ดูเอาเถิด เส้นทางชีวิตอันสงบเรียบง่ายที่นางเฝ้าฝัน กลายเป็นหนึ่งในดอกไม้งามของตำหนักใน ต้องพบเจอการแก่งแย่งชิงดีชิงเด่น ทั้งจากเหล่าสนมนางในและไทเฮา แต่จะว่าไปทั้งที่เหมือนรอบข้างพร้อมจะหลั่งโลหิต นางที่เหมือนพระสวามีไม่รักผู้นี้เหตุใดถึงได้อยู่ในวังอย่างรอดปลอดภัยนักหนอ

การแก่งแย่งความโปรดปรานของเหล่าสตรีในตำหนักในช่างรุนแรงยิ่งนัก หากไม่ใช่เพราะเสิ่นกุยเยี่ยนกับกู้เจาเป่ยร่วมแรงร่วมใจฟันฝ่ามาด้วยกัน นางคงมีจุดจบแย่ๆ ไม่ต่างจากบรรดาสนมชายาเหล่านั้น ทว่าอำนาจของกู้เจาเป่ยในยามนี้ยังไม่อาจผลักดันนางสู่ตำแหน่งฮองเฮาได้ ทั้งยังเป็นการแตกหักกับทางสกุลเหวิน ศึกใหญ่ทหารหลายแสนนายกำลังรุกคืบบุกเมืองหลวง ช่วงเวลาคับขันยามประตูเมืองหลวงถูกตีแตก กู้เจาเป่ยถูกพาตัวหนีออกไปนอกเมือง เหลือเสิ่นกุยเยี่ยนถูกทิ้งให้อยู่ในวังเพียงลำพัง พร้อมกับอาการใกล้คลอด นางไหนเลยจะมีชีวิตใกล้เคียง ‘ดวงชะตามารดาของแผ่นดิน’ เล่า มีดวงจะได้เป็นตัวประกันเสียมากกว่า!