หลินอี้ สอบเอนทรานซ์เข้ามหาวิทยาลัยไม่ติด จึงสมัครเข้าเรียนต่อใน ‘มหาวิทยาลัยวิศวกรรมเหนือธรรมชาติ’ อย่างไม่ลังเล หลังจากนั้นก็ได้รับเอกสารตอบรับเข้าเรียนต่อ โดยมีเนื้อความว่า... นักศึกษาหลินอี้ น่าเสียใจเป็นอย่างยิ่งที่คุณได้รับคัดเลือกจากมหาวิทยาลัยวิศวกรรมเหนือธรรมชาติ! เพื่อความปลอดภัยในชีวิตของคุณ กรุณาอ่านระเบียบของมหาวิทยาลัยซ้ำ ๆ จนกว่าคุณจะสามารถท่องจำเนื้อหาในระเบียบของมหาวิทยาลัยได้จนขึ้นใจ... อย่าได้มาเร็วเกินไปเป็นอันขาด และห้ามมาสายโดยเด็ดขาด! ระเบียบมหาวิทยาลัย อาทิเช่น มหาวิทยาลัยมีประตูใหญ่แค่ประตูเดียว ถ้าพบว่ามีประตูใหญ่หลายประตู ให้รออยู่ที่เดิมแล้วติดต่ออาจารย์ที่ปรึกษาทันที อย่าลองเดินเข้าไปด้านในประตูเด็ดขาด มหาวิทยาลัยจะมีน้ำร้อนให้อาบในช่วงหนึ่งทุ่มถึงสามทุ่มเท่านั้น นอกเหนือจากเวลานี้ต้องปิดก๊อกน้ำให้แน่น หากบังเอิญตกลงไปในทางปูนซีเมนต์ ให้ถอดรองเท้าแล้วจากไปทันที ถ้าปูนซีเมนต์ลามมาถึงต้นขา กรุณาโทรสายด่วนติดต่ออธิการบดีและห้องพยาบาลพร้อมกัน หลินอี้ตัดสินใจไปถึงมหาวิทยาลัยก่อนหนึ่งวัน จนถูกฉินโจว รุ่นพี่ประธานองค์การนักศึกษาหมายหัว นอกจากนั้นวันแรกในรั้วมหาวิทยาลัย หลินอี้ก็เอาแต่จ้องมองเท้าของตัวเองที่กำลังโดนปูนซีเมนต์สีเทากลืนกินช้า ๆ โดยไม่คิดจะดิ้นรนเลยสักนิด “นี่! คนที่อยู่ตรงนั้นน่ะ!” เสียงตะโกนดังขึ้นจากด้านหลังหลินอี้ “ที่แท้ก็เป็นนายนี่เอง” ฉินโจวขมวดคิ้วจ้องเขม็ง “หน้าที่สาม ข้อที่เจ็ด อ่าน!” หลินอี้เปิดระเบียบมหาวิทยาลัย จากนั้นครุ่นคิดอยู่สักพักก่อนพูดขึ้นว่า “แต่รองเท้าเป็นรุ่นลิมิเต็ด” ฉินโจว “...” ฉินโจวมองดูหลินอี้ด้วยสายตาแปลก ๆ แวบหนึ่ง “จะรนหาที่ตายหรือไง” “รองเท้าก็เหมือนชีวิต” หลินอี้มองดูปูนซีเมนต์ค่อย ๆ ปกคลุมพื้นรองเท้ามาจนถึงด้านข้างของรองเท้า เขาพูดด้วยเสียงแผ่วเบา “รุ่นพี่ ไม่มีวิธีไหนจะช่วยผมได้แล้ว ไม่ต้องสนใจผมหรอก” “หน่วยพยาบาลกำลังมาที่นี่แล้ว ถ้าไม่อยากโดนหน่วยพยาบาลตัดหน้าแข้งก็ถอดรองเท้าซะ” ฉินโจวโบกโทรศัพท์ “...” หลินอี้ นักศึกษาหลินอี้จึงโดนประธานองค์การนักศึกษาฉินโจวหิ้วตัวไปอบรมโทษฐานไม่เชื่อฟังกฎและทำตัวรนหาที่ตาย ขณะนั้นเอง จู่ ๆ ทั้งคู่ก็ได้เผชิญกับ ‘หน้าต่างที่เปิดออก’ กฎข้อที่ 7-7 : หน้าต่างทั้งหมดในมหาวิทยาลัยจะถูกปิดตาย เมื่อมีหน้าต่างที่เปิดอยู่ปรากฏขึ้นมา (ต้องหาข้อมูลเพิ่มเติม)

หลินอี้ สอบเอนทรานซ์เข้ามหาวิทยาลัยไม่ติด จึงสมัครเข้าเรียนต่อใน ‘มหาวิทยาลัยวิศวกรรมเหนือธรรมชาติ’ อย่างไม่ลังเล หลังจากนั้นก็ได้รับเอกสารตอบรับเข้าเรียนต่อ โดยมีเนื้อความว่า... นักศึกษาหลินอี้ น่าเสียใจเป็นอย่างยิ่งที่คุณได้รับคัดเลือกจากมหาวิทยาลัยวิศวกรรมเหนือธรรมชาติ! เพื่อความปลอดภัยในชีวิตของคุณ กรุณาอ่านระเบียบของมหาวิทยาลัยซ้ำ ๆ จนกว่าคุณจะสามารถท่องจำเนื้อหาในระเบียบของมหาวิทยาลัยได้จนขึ้นใจ... อย่าได้มาเร็วเกินไปเป็นอันขาด และห้ามมาสายโดยเด็ดขาด! ระเบียบมหาวิทยาลัย อาทิเช่น มหาวิทยาลัยมีประตูใหญ่แค่ประตูเดียว ถ้าพบว่ามีประตูใหญ่หลายประตู ให้รออยู่ที่เดิมแล้วติดต่ออาจารย์ที่ปรึกษาทันที อย่าลองเดินเข้าไปด้านในประตูเด็ดขาด มหาวิทยาลัยจะมีน้ำร้อนให้อาบในช่วงหนึ่งทุ่มถึงสามทุ่มเท่านั้น นอกเหนือจากเวลานี้ต้องปิดก๊อกน้ำให้แน่น หากบังเอิญตกลงไปในทางปูนซีเมนต์ ให้ถอดรองเท้าแล้วจากไปทันที ถ้าปูนซีเมนต์ลามมาถึงต้นขา กรุณาโทรสายด่วนติดต่ออธิการบดีและห้องพยาบาลพร้อมกัน หลินอี้ตัดสินใจไปถึงมหาวิทยาลัยก่อนหนึ่งวัน จนถูกฉินโจว รุ่นพี่ประธานองค์การนักศึกษาหมายหัว นอกจากนั้นวันแรกในรั้วมหาวิทยาลัย หลินอี้ก็เอาแต่จ้องมองเท้าของตัวเองที่กำลังโดนปูนซีเมนต์สีเทากลืนกินช้า ๆ โดยไม่คิดจะดิ้นรนเลยสักนิด “นี่! คนที่อยู่ตรงนั้นน่ะ!” เสียงตะโกนดังขึ้นจากด้านหลังหลินอี้ “ที่แท้ก็เป็นนายนี่เอง” ฉินโจวขมวดคิ้วจ้องเขม็ง “หน้าที่สาม ข้อที่เจ็ด อ่าน!” หลินอี้เปิดระเบียบมหาวิทยาลัย จากนั้นครุ่นคิดอยู่สักพักก่อนพูดขึ้นว่า “แต่รองเท้าเป็นรุ่นลิมิเต็ด” ฉินโจว “...” ฉินโจวมองดูหลินอี้ด้วยสายตาแปลก ๆ แวบหนึ่ง “จะรนหาที่ตายหรือไง” “รองเท้าก็เหมือนชีวิต” หลินอี้มองดูปูนซีเมนต์ค่อย ๆ ปกคลุมพื้นรองเท้ามาจนถึงด้านข้างของรองเท้า เขาพูดด้วยเสียงแผ่วเบา “รุ่นพี่ ไม่มีวิธีไหนจะช่วยผมได้แล้ว ไม่ต้องสนใจผมหรอก” “หน่วยพยาบาลกำลังมาที่นี่แล้ว ถ้าไม่อยากโดนหน่วยพยาบาลตัดหน้าแข้งก็ถอดรองเท้าซะ” ฉินโจวโบกโทรศัพท์ “...” หลินอี้ นักศึกษาหลินอี้จึงโดนประธานองค์การนักศึกษาฉินโจวหิ้วตัวไปอบรมโทษฐานไม่เชื่อฟังกฎและทำตัวรนหาที่ตาย ขณะนั้นเอง จู่ ๆ ทั้งคู่ก็ได้เผชิญกับ ‘หน้าต่างที่เปิดออก’ กฎข้อที่ 7-7 : หน้าต่างทั้งหมดในมหาวิทยาลัยจะถูกปิดตาย เมื่อมีหน้าต่างที่เปิดอยู่ปรากฏขึ้นมา (ต้องหาข้อมูลเพิ่มเติม)

หลินอี้ สอบเอนทรานซ์เข้ามหาวิทยาลัยไม่ติด จึงสมัครเข้าเรียนต่อใน ‘มหาวิทยาลัยวิศวกรรมเหนือธรรมชาติ’ อย่างไม่ลังเล หลังจากนั้นก็ได้รับเอกสารตอบรับเข้าเรียนต่อ โดยมีเนื้อความว่า... นักศึกษาหลินอี้ น่าเสียใจเป็นอย่างยิ่งที่คุณได้รับคัดเลือกจากมหาวิทยาลัยวิศวกรรมเหนือธรรมชาติ! เพื่อความปลอดภัยในชีวิตของคุณ กรุณาอ่านระเบียบของมหาวิทยาลัยซ้ำ ๆ จนกว่าคุณจะสามารถท่องจำเนื้อหาในระเบียบของมหาวิทยาลัยได้จนขึ้นใจ... อย่าได้มาเร็วเกินไปเป็นอันขาด และห้ามมาสายโดยเด็ดขาด! ระเบียบมหาวิทยาลัย อาทิเช่น มหาวิทยาลัยมีประตูใหญ่แค่ประตูเดียว ถ้าพบว่ามีประตูใหญ่หลายประตู ให้รออยู่ที่เดิมแล้วติดต่ออาจารย์ที่ปรึกษาทันที อย่าลองเดินเข้าไปด้านในประตูเด็ดขาด มหาวิทยาลัยจะมีน้ำร้อนให้อาบในช่วงหนึ่งทุ่มถึงสามทุ่มเท่านั้น นอกเหนือจากเวลานี้ต้องปิดก๊อกน้ำให้แน่น หากบังเอิญตกลงไปในทางปูนซีเมนต์ ให้ถอดรองเท้าแล้วจากไปทันที ถ้าปูนซีเมนต์ลามมาถึงต้นขา กรุณาโทรสายด่วนติดต่ออธิการบดีและห้องพยาบาลพร้อมกัน หลินอี้ตัดสินใจไปถึงมหาวิทยาลัยก่อนหนึ่งวัน จนถูกฉินโจว รุ่นพี่ประธานองค์การนักศึกษาหมายหัว นอกจากนั้นวันแรกในรั้วมหาวิทยาลัย หลินอี้ก็เอาแต่จ้องมองเท้าของตัวเองที่กำลังโดนปูนซีเมนต์สีเทากลืนกินช้า ๆ โดยไม่คิดจะดิ้นรนเลยสักนิด “นี่! คนที่อยู่ตรงนั้นน่ะ!” เสียงตะโกนดังขึ้นจากด้านหลังหลินอี้ “ที่แท้ก็เป็นนายนี่เอง” ฉินโจวขมวดคิ้วจ้องเขม็ง “หน้าที่สาม ข้อที่เจ็ด อ่าน!” หลินอี้เปิดระเบียบมหาวิทยาลัย จากนั้นครุ่นคิดอยู่สักพักก่อนพูดขึ้นว่า “แต่รองเท้าเป็นรุ่นลิมิเต็ด” ฉินโจว “...” ฉินโจวมองดูหลินอี้ด้วยสายตาแปลก ๆ แวบหนึ่ง “จะรนหาที่ตายหรือไง” “รองเท้าก็เหมือนชีวิต” หลินอี้มองดูปูนซีเมนต์ค่อย ๆ ปกคลุมพื้นรองเท้ามาจนถึงด้านข้างของรองเท้า เขาพูดด้วยเสียงแผ่วเบา “รุ่นพี่ ไม่มีวิธีไหนจะช่วยผมได้แล้ว ไม่ต้องสนใจผมหรอก” “หน่วยพยาบาลกำลังมาที่นี่แล้ว ถ้าไม่อยากโดนหน่วยพยาบาลตัดหน้าแข้งก็ถอดรองเท้าซะ” ฉินโจวโบกโทรศัพท์ “...” หลินอี้ นักศึกษาหลินอี้จึงโดนประธานองค์การนักศึกษาฉินโจวหิ้วตัวไปอบรมโทษฐานไม่เชื่อฟังกฎและทำตัวรนหาที่ตาย ขณะนั้นเอง จู่ ๆ ทั้งคู่ก็ได้เผชิญกับ ‘หน้าต่างที่เปิดออก’ กฎข้อที่ 7-7 : หน้าต่างทั้งหมดในมหาวิทยาลัยจะถูกปิดตาย เมื่อมีหน้าต่างที่เปิดอยู่ปรากฏขึ้นมา (ต้องหาข้อมูลเพิ่มเติม)

หลินอี้ สอบเอนทรานซ์เข้ามหาวิทยาลัยไม่ติด จึงสมัครเข้าเรียนต่อใน ‘มหาวิทยาลัยวิศวกรรมเหนือธรรมชาติ’ อย่างไม่ลังเล หลังจากนั้นเอกสารตอบรับเข้าเรียนต่อก็ส่งกลับมา โดยมีเนื้อความว่า... นักศึกษาหลินอี้ น่าเสียใจเป็นอย่างยิ่งที่คุณได้รับคัดเลือกจากมหาวิทยาลัยวิศวกรรมเหนือธรรมชาติ! เพื่อความปลอดภัยในชีวิตของคุณ กรุณาอ่านระเบียบของมหาวิทยาลัยซ้ำ ๆ.... อย่าได้มาเร็วเกินไปเป็นอันขาด และห้ามมาสายโดยเด็ดขาด! หลินอี้ตัดสินใจไปถึงมหาวิทยาลัยก่อนหนึ่งวัน จนถูกฉินโจว รุ่นพี่ประธานองค์การนักศึกษาหมายหัว ในขณะที่ฉินโจวกำลังอบรมหลินอี้โทษฐานไม่เชื่อฟังกฎและทำตัวรนหาที่ตาย ทั้งคู่ก็ได้เผชิญกับ ‘หน้าต่างที่เปิดออก’ กฎข้อที่ 7-7 : หน้าต่างทั้งหมดในมหาวิทยาลัยจะถูกปิดตาย เมื่อมีหน้าต่างที่เปิดอยู่ปรากฏขึ้นมา (ต้องหาข้อมูลเพิ่มเติม)

หลินอี้ สอบเอนทรานซ์เข้ามหาวิทยาลัยไม่ติด จึงสมัครเข้าเรียนต่อใน ‘มหาวิทยาลัยวิศวกรรมเหนือธรรมชาติ’ อย่างไม่ลังเล หลังจากนั้นเอกสารตอบรับเข้าเรียนต่อก็ส่งกลับมา โดยมีเนื้อความว่า... นักศึกษาหลินอี้ น่าเสียใจเป็นอย่างยิ่งที่คุณได้รับคัดเลือกจากมหาวิทยาลัยวิศวกรรมเหนือธรรมชาติ! เพื่อความปลอดภัยในชีวิตของคุณ กรุณาอ่านระเบียบของมหาวิทยาลัยซ้ำ ๆ.... อย่าได้มาเร็วเกินไปเป็นอันขาด และห้ามมาสายโดยเด็ดขาด! หลินอี้ตัดสินใจไปถึงมหาวิทยาลัยก่อนหนึ่งวัน จนถูกฉินโจว รุ่นพี่ประธานองค์การนักศึกษาหมายหัว ในขณะที่ฉินโจวกำลังอบรมหลินอี้โทษฐานไม่เชื่อฟังกฎและทำตัวรนหาที่ตาย ทั้งคู่ก็ได้เผชิญกับ ‘หน้าต่างที่เปิดออก’ กฎข้อที่ 7-7 : หน้าต่างทั้งหมดในมหาวิทยาลัยจะถูกปิดตาย เมื่อมีหน้าต่างที่เปิดอยู่ปรากฏขึ้นมา (ต้องหาข้อมูลเพิ่มเติม)