ผมชื่อ "เชสเชียร์ เกรย์" เป็นตากล้องมือบังคับโดรนสำหรับถ่ายทอดสดจากบริษัทเล็ก ๆ งานอดิเรกคือไลฟ์สดพูดคุยกับคนดูจำนวน 15 คนเกี่ยวกับวงการดันเจี้ยน กิลด์ที่ไบแอสคือเดวีโลน ฮันเตอร์ที่ชื่นชมเป็นพิเศษคือเอลิเคียส บอร์เจีย ฉายาราชาแห่งการฉายเดี่ยว หมาบ้า และฮันเตอร์อันดับหนึ่ง แต่เมื่อรัฐบาลต้องการเพิ่มอัตราการรอดชีวิตของนักล่าดันเจี้ยน พวกเขาจึงออกกฏหมายให้พกพา (?) ฮีลเลอร์ที่มีจำนวนประชากรอยู่น้อยนิดเข้าไปล่าดันเจี้ยนด้วย แม้เป็นเอลิเคียส บอร์เจียผู้โด่งดังจากการฉายเดี่ยวก็ไม่ละเว้น ผมจะข้ามส่วนสำคัญไว้ให้ทุกคนไปตามอ่าน แต่สรุปคือเอลิเคียสคนนั้นกำลังมาชักชวนให้ผมไปเป็นฮีลเลอร์ให้เขา "ฉันอยากให้นายเป็นฮีลเลอร์ให้ฉันไปตลอดชีวิต" "...นี่คุณกำลังขอผมแต่งงานเหรอ..."

ชาวบ้านชาวช่องเขาโชว์เคสกันในดันเจี้ยนแรงค์ต่ำ แต่ขึ้นชื่อว่า "เชสเชียร์ เกรย์" ทั้งที ดูเหมือนจะไม่ได้เป็นแบบคนอื่นเขา คำเชิญจากหน่วยงานรัฐบาลทำให้เชสเชียร์ต้องนำทีมเข้ากำราบดันเจี้ยนแรงค์ S จะไม่น่าหนักใจ ถ้าหากไม่ใช่ว่าหน่วยสำรวจก่อนหน้าจำนวน 24 คนขาดการติดต่อไปอย่างสิ้นเชิง ข้อมูลเดียวที่มีคือภาพวาระสุดท้ายของหนึ่งในสมาชิกทีม จนกระทั่งเมื่อเข้ามาในดันเจี้ยนเชสเชียร์ก็เข้าใจในทันทีว่าเหตุผลอะไรที่ทำให้ฮันเตอร์ของทางการจำนวน 24 คนก่อนหน้านี้ขาดการติดต่อไป เพราะในดันเจี้ยนแห่งนี้ไม่ว่าสกิลหรืออาวุธใด ๆ ก็ใช้งานไม่ได้ทั้งสิ้นเหล่าฮันเตอร์ต้องเผชิญหน้ากับการกลายเป็นผู้ถูกล่าอย่างสมบูรณ์ "คราวนี้...ตาแกวิ่งหนีพวกเราบ้างแล้ว"

เพราะเป้าหมายของเอลิเคียส บอร์เจียคือการตามหาแม่ที่หายไปในหลังประตูดันเจี้ยน ดังนั้นพวกเขาจึงต้องเข้าไปกำราบดันเจี้ยนหอคอยร้อยชั้นเพื่อได้รับไอเทม "ลูกกุญแจของจอมโจร" ชั้นที่ 99 คือการเผชิญหน้ากับความทรงจำของหนึ่งในสมาชิกปาร์ตี้ เงื่อนไขคือต้องหนีออกจากความทรงจำให้ได้ ชั้นที่ 100 ก็ดูเหมือนไม่ได้ยากอะไร ก็แค่เอาชนะบอสแล้วออกมาก็เท่านั้น เพียงแต่รายละเอียดใด ๆ ตั้งแต่ประเภทไปจนถึงบอสกลับเป็นแบบสุ่ม สิ่งเดียวที่ได้รับข้อมูลมาคือประเภทไบโอม แถมยังเป็นไบโอมหายากระดับ S โชคดีคือเชสเชียร์เคยเจอไบโอมประเภทนี้มาแล้วb ส่วนโชคร้ายมันคือไบโอมของดันเจี้ยนนั้น ดันเจี้ยนที่ทำให้เขาคิดจะเลิกเป็นฮันเตอร์ไปตลอดชีวิต เพื่อชนะทรอม่าในอดีตเชสเชียร์ให้คำมั่นว่าจะพาทุกคนออกมาให้ได้ "ฉันเพิ่งเริ่มได้ไม่เท่าไหร่เอง...เพราะฉะนั้นอย่าเพิ่งรีบตายไปก่อนสิ...ไอ้สวะ"

ความจริงในอดีตของเชสเชียร์ได้รับการเปิดเผยโดยที่เจ้าตัวไม่ยินยอม เอลิเคียส บอร์เจียรู้สึกไร้ความสามารถเป็นครั้งแรกในชีวิต ถ้าเชสเชียร์เจ็บที่ตัว เขาไม่เกี่ยงที่จะใช้ทุกหนทางทุกวิธีเพื่อเยียวยารักษา แต่ถ้าเชสเชียร์บาดเจ็บทางจิตใจเขาไม่รู้จะทำอย่างไรจึงจะช่วยอีกฝ่ายได้ แน่นอนว่าพายุกระหน่ำยังมีวันสิ้นสุด แม้กว่าจะผ่านมาได้จะแสนทรหดก็ตามแต่ ทว่านี่ก็ไม่ใช่เรื่องสุดท้ายที่ต้องเผชิญเสียหน่อย เบื้องหลัง \[แมรี่ ซู\] เหตุการณ์วันที่สถาบันวิจัยระเบิดและการหายตัวไปหลังดันเจี้ยนของ เอด้า บอร์เจีย ไม่ว่าเอลิเคียสหรือเชสเชียร์ก็ไม่มีใครคาดคิดมาก่อนว่าเรื่องทุกอย่างมันจะมีจุดเชื่อมโยงกัน "แพ้แล้วอย่าร้องไห้แล้วกัน ไอ้ลูกตุ๊ด" "เออ พ่อฉันเป็นตุ๊ด พวกนายอยากเป็นตุ๊ดตามพ่อฉันไหมล่ะ!!"