ณ บรรพกาลอันโพ้นไกล เนฟธาท์มิรา ธิดาแห่งฟาโรห์ผู้ยิ่งใหญ่… นางผู้ดำรงสายโลหิตบริสุทธิ์แห่งรา-ฮอรัคห์ตี มีเหตุต้องเดินทางข้ามกาลเวลา… ผ่านยุคสมัย… ผ่านความเปลี่ยนแปลงมาสู่โลกอนาคต พักพิง ณ สถานที่ที่นางไม่เคยคุ้น พบปะผู้คนและสรรพสิ่งแปลกตาที่นางไม่คุ้นเคย รอวันหวนคืนสู่ช่วงเวลาที่เคยพลัดพรากจากไป เพื่อผันกลายสู่เฮเมตเนซุเวเรต… มเหสีเอกแห่งองค์ฟาโรห์ผู้เกรียงไกร… นาฟเคอรา หากแต่สิ่งที่นางค้นพบในห้วงกาลใหม่ถูกจารึกไว้ว่า นางจะกลายเป็นอังค์เนสเมอเรนเร… นางผู้มีชีวิตอยู่เพื่อเมอเรนเร ฟาโรห์แห่งราชวงศ์ที่หกแห่งไอยคุปต์โบราณ มีสิ่งใดเกิดขึ้นในบรรพกาล! เมื่อประตูแห่งกาลเวลาเปิดทาง นางจะค้นหาคำตอบด้วยตัวนางเอง

เทพราทรงรถเคลื่อนไปในท้องฟ้า ทุกทิศาระยิบระยับสว่างไสว แต่ยังมีที่ซึ่งมิเคยได้รับแสงจากนภาลัย คือสถานอันสถิต...บุตรแห่งเทพมรณา ณ ที่นั้นมืดมิด สรรพชีวิตมิได้รับอนุญาตให้ล่วงล้ำ ตลอดมาอะนูบิสพานพบเพียงคนตาย สดับเพียงสำเนียงเงียบ แลรู้สึกเพียงความเยียบเย็นเปลี่ยวร้าง เลยพลอยให้นึกสงสัย อันใดเรียกว่า ‘รัก’... อันใดเรียกว่า ‘หัวใจ’... ทำไมมนุษย์ถึงมีในสิ่งที่เทพเช่นตนมิมี ด้วยอยากเห็น... อยากเป็น... อยากรู้จัก... อะนูบิสจึงแบ่งภาคลงไปยังอาณาจักรแห่งทราย เพื่อที่จะพบว่า... สิ่งซึ่งหามิได้ในโลกหลังความตาย คือความหวั่นไหว... ยินดี... แลปวดร้าวในใจ... ยามอยู่ใกล้นางผู้ไขปริศนาให้กับคำถามที่ค้างคา