«مهرگان» بود که سرنوشت مان بهم گره خورد. در روزهایی که ایران با فقر و بی عدالتی و آشوب دست و پنجه نرم می کرد، شروع یک عاشقانه به یک معجزه می ماند؛ آن هم برای من که همیشه خود را از قصر تیسفون و قدرت و سیاست دور نگه داشته بودم و پوریا که به عنوان ولیعهد ایران آینده اش را به کشورش بخشیده بود. هر چند بعید می دانم این عاشقانه در تاریخ ماندگار شود اما آوازه ی پادشاه دادگر ساسانی، داستان ما را به گوش آیندگان خواهد رساند. آری! ما در کنار هم تاریخ را ثبت خواهیم کردیم ...! «سرگذشت آب و آتش» روایتگر تاریخ ایران در آخرین سال های شکوه تمدن ساسانی است. دورانی طلایی از تاریخ کشورمان که در قالب داستانی عاشقانه به تصویر کشیده شده است.

کتاب آبانگان (سرگذشت آب و آتش) اثر بهار برادران در ادامۀ کتاب مهرگان نوشته شده و رمان عاشقانه‌ای است که حوادث آخرین سال‌های ایران باستان را روایت می‌‌کند. حوادث تاریخی داستان به نقل از منابع تاریخی به تصویر کشیده شده‌اند و تلاش شده، به صورت مستند و بر پایۀ تحقیقات تاریخی نوشته شوند. هر چند از آنجا که فضای سیاسی ارمنستان در این دورۀ تاریخی مبهم و منابع محدود است، برخی اتفاقات با رعایت آنچه در اغلب منابع ذکر شده، با تخیل ساخته و پرداخته شده‌اند. بخش عاشقانه‌ی داستان نیز که رابطه‌ی تنگاتنگی با بخش تاریخی دارد، بیشتر بر پایۀ تخیل نویسنده و با شناخت از جامعۀ ایرانی قرن ششم میلادی نگاشته شده است. داستان در اوایل قرن ششم میلادی روایت می‌شود و محل وقایع سرزمین ارمنستان از قلمرو شاهان ساسانی است. دایانا نوۀ مرزبان ارمنستان که از تیسفون به وطنش بازگشته، از طریق ندیمه‌اش گیتی متوجه می‌شود که عمویش او را می‌خواهد ببیند. او که تنها بازماندۀ خاندان مرزبان قبلی ارمنستان است، باید با پسر عموی کوچکش هوان عروسی کند. اما دایانا عاشق شاهزادۀ ایرانی، پوریا است و آرزو می‌کند که شاه ایران شود و او را برگرداند.

کتاب آذرگان (سرگذشت آب و آتش) نوشته‌ی بهار برادران، که در ادامه‌ی آبانگان نوشته شده، رمانی عاشقانه است که در دل تاریخ و حوادث آن روایت می‌شود. حوادث تاریخی داستان به نقل از منابع تاریخی به تصویر کشیده شده‌اند و تلاش شده، به صورت مستند و بر پایۀ تحقیقات تاریخی نوشته شوند. هر چند از آن‌جا که فضای سیاسی ارمنستان در این دورۀ تاریخی مبهم و منابع محدود است، برخی اتفاقات با رعایت آنچه در اغلب منابع ذکر شده، با تخیل ساخته و پرداخته شده‌اند. بخش عاشقانه‌ی داستان نیز که رابطه‌ی تنگاتنگی با بخش تاریخی دارد، بیشتر بر پایۀ تخیل نویسنده و با شناخت از جامعۀ ایرانی قرن ششم میلادی نگاشته شده است. داستان در اوایل قرن ششم میلادی روایت می‌شود و محل وقایع سرزمین ارمنستان از قلمرو شاهان ساسانی است. دایانا نوۀ مرزبان ارمنستان که از تیسفون به وطنش بازگشته، از طریق ندیمه‌اش گیتی متوجه می‌شود که عمویش او را می‌خواهد ببیند. او که تنها بازماندۀ خاندان مرزبان قبلی ارمنستان است، باید با پسر عموی کوچکش هوان عروسی کند. اما دایانا عاشق شاهزادۀ ایرانی، پوریا است و آرزو می‌کند که شاه ایران شود و او را برگرداند. در بخشی از کتاب آذرگان (سرگذشت آب و آتش) می‌خوانیم: کاش می‌توانستم بگویم هرگز به نوشتن چنین نامه‌ای فکر نکرده بودم اما این جمله دروغی بیش نیست. من در این سال‌ها هر بار که دوین را به قصد جنگ ترک کرده‌ام به نوشتن نامه‌ای به شما فکر کرده‌ام. نامه‌ای مردانه، به سبک همان صحبتی که در تیسفون داشتیم؛ جدی و محتاطانه. البته که جز مرزبان دایانا بحث دیگری میان ما نیست. پس موضوع این نامه که امروز بر روی کاغذ می‌آید، همیشه همسر من بوده است. تا دو سال پیش، این نامه را زهرآگین تصور می‌کردم. گله و شکایتی عمیق که به شما یادآوری کند چطور دایانا، همسر مرا سالیان دراز با یاد خود آزردید. ابتدا با اشتباهات و سپس با خاطرات‌تان آرامش را از او گرفتید. با زنی که هر دو می‌دانیم چقدر بزرگ و دوست داشتنی است بسیار بد برخورد کردید. درد، تنها چیزی‌ست که در این سال‌ها برای دایانا باقی گذاشتید.