"ฟางเล่อจิ่ง" ไม่รู้ว่าระหว่างเขากับประธานบริษัทตงหวนเอนเตอร์เทนเมนต์ ยักษ์ใหญ่แห่งวงการอุตสาหกรรมบันเทิง ดวงชะตาไม่สมพงศ์กันหรืออย่างไร ทุกครั้งที่เจอกันถึงได้มีแต่เรื่องซวยซ้ำซวยซ้อน! ถึงกระนั้นอีกฝ่ายก็ยังเอาแต่ตามติดเขาไม่เลิก ช่างน่าเหนื่อยใจจริง ๆ คงเป็นเพราะต้องการดึงตัวเขาเข้าวงการบันเทิงให้ได้ละสิท่า ต้องให้ย้ำว่า ไม่! สักกี่รอบถึงจะเข้าใจกันนะว่า ผมอยากเป็นแค่พนักงานบริษัทกินเงินเดือนธรรมดา ๆ "เหยียนข่าย" ไม่รู้ว่าเป็นเพราะอะไร ทุกครั้งที่ได้อยู่ใกล้ "ฟางเล่อจิ่ง" ถึงมักจะทำให้เขาอารมณ์ดีจนหัวเราะไม่หยุด เวลาเห็นสีหน้าอีกฝ่ายที่อยากจะด่าเปิง แต่ต้องกล้ำกลืนฝืนทน นี่มันช่างทำให้มีความสุขซะจริง หึ ๆ...

นายเอกเพิ่งเรียนจบด้านการเงิน ด้วยความที่นายเอกหน้าตาดีมาก และฉลาด เผอิญได้ไปช่วยลูกพี่ลูกน้อง ที่เป็นตำรวจสืบคดี โดยการปลอมตัวไปสมัครเป็นดารากับบริษัทต้มตุ๋นแห่งนึง จุดประสงค์หลักก็เพื่อจะจับบริษัทต้มตุ๋นแห่งนี้ ส่วนพระเอกที่เป็นประธานบริษัทเอ็นเตอร์เทนเม้นอีกแห่งก็มาเห็นเข้าพอดี พยายามจะเตือนนายเอก แต่นายเอกทำภารกิจอยู่เลยต้องแกล้งโง่ พระเอกเลยคิดว่าพระเอกหน้าตาดีแท้ๆ แต่ทำไมโง่แบบนี้ เป็นดาราไม่ได้หรอก นายเอกเลยรู้สึกไม่พอใจพระเอก ต่อมานายเอกจัดพลัดจับผลูได้ไปถ่ายแบบแทนนายแบบคนอื่น และเป็นงานของบริษัทพระเอกพอดี ภาพที่ถ่ายออกมาดีมาก แต่พระเอกเห็นเข้าก็โวยวายไม่เอา เพราะยังโมโหนายเอกจากคราวแรกที่เจอกัน นายเอกที่จริงไม่อยากเป็นดารา อยากไปทำงานธนาคาร แต่โดนหลอกว่างานสุดท้ายๆ ตลอดค่ะ ส่วนพระเอกก็ประธานบริษัทหนุ่มแสนงอน แรกๆ ทั้งสองคนก็เป็นไม้เบื่อไม้เมากัน แต่สุดท้ายก็ค่อยๆ ชอบอีกฝ่ายขึ้นมาโดยที่ไม่รู้ตัว