Margins
โชติชีวิตบรรลัยของแพทริก ชั่ยฯ book cover
โชติชีวิตบรรลัยของแพทริก ชั่ยฯ
2021
First Published
3.56
Average Rating
264
Number of Pages
"นี่คือเรื่องราวหลั่งไหลทางเพศ ผมพบว่าตัวเองโตกว่าวัยของตนเสมอ อยู่ในสายตาของคนโตๆ อยู่ในแวดล้อมของคนใหญ่คนโต เหมือนไม่ได้อยู่กับช่วงเวลาจริงๆ ตรงหน้า แต่ได้รับมอบเวลาอนาคตมาใช้ก่อน เป็นกลุ่มคนที่ได้อยู่ใกล้และได้ใช้ความรู้ ความก้าวหน้า เทคโนโลยีและวัฒนธรรมที่กำลังเปลี่ยนแปลงมีโอกาสก่อนอีกชนชั้น ในขณะที่คนอื่นๆ อยู่กับช่วงเวลาปัจจุบัน ถ้าหากว่าพวกเขาเพิ่งเกิด ผมรู้สึกว่าตัวเองเกิดมาห้าขวบปีแล้ว ถ้าหากพวกเขาอยู่ชั้นมัธยมหนึ่ง ผมก็รู้สึกว่าตัวเองกำลังใกล้จะจบชั้นมัธยมปลาย ถ้าหากว่าพวกเขาฝันใฝ่ถึงการเดินทางท่องเที่ยวด้วยรถไฟ ผมก็มีสมุดตั๋วเครื่องบินอยู่ในมือและนั่งมองบ้านเมืองจากมุมสูงๆ บนเครื่องแล้ว ผมชักว่าวเป็นตั้งแต่อายุเก้าขวบ ผมถูไถกระเจี๊ยวตัวเองกับขอบเตียงระหว่างมือพัวพันเป็นปลาหมึกกับเรือนร่างสาวใช้ที่นั่งดูทีวีอยู่ตรงปลายเตียง ค้นพบความเสียวซ่านไร้จุดจบ แล้วอยู่ดีๆ วันหนึ่งมันก็ลั่นเปรี๊ยะมีน้ำใสไหลออกมา ผมตีหม้อครั้งแรกตอนชั้นมัธยมหนึ่ง มีคู่นอนคนแรกเป็นอาอี๊ เพื่อนซี้ของม้าช่วงฤดูร้อนของมัธยมสี่ แต่อยากจะขอย้อนกลับไปวัยเด็กกว่านั้นอีกสักนิด ผมรู้จักสายตาเกิน 'เอ็นดู' ของเพื่อนๆ ป๊ากับม้า สายตาโลมเลียของมาสเตอร์โรงเรียนชั้นมัธยม สายตาที่อยากจะกินผม พร้อมกับนาบมือสัมผัสลูบไล้ขาอ่อนผมเวลาเรียกเข้าไปห้องพักครู การกัดริมฝีปากและทำเสียงดูดลอดไรฟัน ผมรู้สึกว่าเขาอยากกินผม และลึกๆ อย่างหวั่นๆ ผมก็อยากให้พวกเขากิน แต่เราก็ต่างอยู่ตรงกึ่งกลางของความหักห้ามใจ ได้แต่ฝากริมฝีปากเผยอและเสียงดูดลมลอดไรฟันแสดงออกถึงความใคร่อยากออกมาแทน"
Avg Rating
3.56
Number of Ratings
45
5 STARS
18%
4 STARS
51%
3 STARS
16%
2 STARS
0%
1 STARS
16%
goodreads

Author

Utit Hamamul
Utit Hamamul
Author · 15 books

อุทิศ เหมะมูล เกิดเมื่อวันที่ 10 มกราคม พ.ศ. 2518 ที่อำเภอแก่งคอย จังหวัดสระบุรี เรียนชั้นประถมที่โรงเรียนแสงวิทยา ชั้นมัธยมต้นที่โรงเรียนแก่งคอย มีใจรักชอบการวาดรูป แต่ด้วยบิดาวาดหวังให้เป็นวิศวกร จึงแอบไปสมัครสอบเรียนศิลปะที่แผนกศิลปกรรม สถาบันเทคโนโลยีราชมงคล วิทยาเขตภาคตะวันออกเฉียงเหนือ นครราชสีมา และสอบเข้าคณะจิตรกรรม ประติมากรรม และภาพพิมพ์ มหาวิทยาลัยศิลปากร (วังท่าพระ) กรุงเทพฯ ยังความปลาบปลื้มให้บิดาเป็นอย่างมาก ปี 2542 ได้ร่วมงานกับฟิล์มไวรัส ดวงกมลฟิล์มเฮาส์ จัดฉายหนังตามสถานศึกษาต่างๆ และได้มีหนังสั้นเป็นของตัวเองชื่อ พิภพบรรฑูรย์ อีกทั้งจับพลัดจับพลูได้เป็นผู้กำกับศิลป์ ภาพยนตร์ไทยเรื่อง ดอกไม้ในทางปืน กำกับภาพยนตร์โดยมานพ อุดมเดช ปี 2543 เริ่มเขียนบทความทางภายนตร์ให้กับนิตยสาร Movie Time ระหว่างนั้นเขียนเรื่องสั้นไปด้วย เรื่องสั้นเรื่องแรกที่ได้รับการตีพิมพ์ชื่อ เลือน: จุดจบของนามอันเป็นอื่น ที่สยามรัฐสัปดาห์วิจารณ์ ต่อมาใน ปี 2547 พิมพ์นวนิยายเรื่องแรก ระบำเมถุน ปี 2548 ตีพิมพ์รวมเรื่องสั้น ปริมาตรรำพึง (ผ่านเข้ารอบ 20 เล่มสุดท้ายรางวัลซีไรต์ ปี 2549 ตีพิมพ์นวนิยาย กระจกเงา / เงากระจก (ผ่านเข้ารอบ 15 เล่มสุดท้ายรางวัลซีไรต์) ปี 2551 ตีพิมพ์รวมเรื่องสั้น ไม่ย้อนคืน และบทวิจารณ์ภาพยนตร์ OUTSIDER IN CINEMA ปี 2552 นวนิยาย “ลับแล, แก่งคอย” ได้รับรางวัลวรรณกรรมสร้างสรรค์ยอดเยี่ยมแห่งอาเซียน (ซีไรต์) ประจำปี พ.ศ. 2552

548 Market St PMB 65688, San Francisco California 94104-5401 USA
© 2026 Paratext Inc. All rights reserved