Ένα δοκίμιο που επεκτείνει την ιστορία του πιο φιλόδοξου δίσκου που γράψαμε, συνοδευόμενο από μερικές ακόμα λέξεις, που σχηματίζουν εν μέρει αναλύσεις, εν μέρει απομνημονεύματα. Ένα μικρό οδοιπορικό στα μονοπάτια της έμπνευσης, της μαγείας που κρύβεται στα αχανή προσωπικά σύμπαντα που πλάθει η φαντασία, με φόντο τη φιλία, την τέχνη και την ενηλικίωση. Ένα ραβασάκι για τον πόνο και την αυτοκαταστροφικότητα που ευθύνονται για τις ατελείωτες ώρες συζητήσεων, στοχασμών, ηχογραφήσεων, συνθέσεων και συγγραφής, που γεννά περισσότερα ερωτήματα απ' όσα απαντά. Ένας επικήδειος λόγος στη μνήμη όσων εγκλωβίστηκαν στα καλώδια του συστήματος και έκοψαν λίγο απ' την άκρη της ελπίδας τους για ενθύμιο, πριν την αφήσουν να πετάξει μακριά. Ένα κυνηγητό στο σκοτάδι της σκέψης μας, καθώς επανεξετάζουμε όσα ονειρευτήκαμε πριν τρία χρόνια, απομονωμένοι κάπου στα ορεινά της Πελοποννήσου. Ένα μανιφέστο για την επανάσταση των μοναχικών, των υπεραναλυτών, των ντροπαλών, των συνεσταλμένων. των ρομαντικών, ενάντια στις προσδοκίες ενός ψυχρού κόσμου. Ένα Χάρτινο Βασίλειο, για τα παιδιά να κρύβονται μέσα.