ช่วงนี้ไม่มีงานมา อาจจะเพราะกิติศัพท์เธอในวงการนักเขียนไม่ค่อยดีเท่าไหร่ กีรติติดนิสัยจากการทำงานกับสำนักพิมพ์มา นิยายที่นักเขียนส่งให้เธอเป็นบ.กเล่ม บางเรื่องมันก็เกินจะรับไหว เนื้อหาวนเวียนอยู่แค่ พระเอกเลว ทำนางเอกท้อง ไม่ได้รัก แต่โดนบังคับแต่งงาน เกลียดนางเอกยังกับอะไร แต่พอนางเอกหนีไปบวกกับรู้ว่านางเอกท้อง พ่อเจ้าประคุณรุนช่องก็เปลี่ยนใจมารักนางเอกหัวปักหัวปำ จนเธอต้องติงนักเขียนไปว่า นางเอกท้องมีน้ำคร่ำไม่ใช่น้ำมันพราย จะทำให้ผู้ชายรักผู้ชายหลงในวินาทีที่รู้ว่าตั้งท้องไม่ได้ มันไม่สมจริง ถ้าเป็นเมื่อก่อนนักเขียนที่อายุน้อยกว่าเธอคงจะเอาเรื่องที่เธอเสนอแนะไปปรับปรุงแก้ไข แต่สมัยนี้ โน่น แม่เล่นแคปข้อความที่เธอติเพื่อก่อไปลงหน้าเฟซลงโซเชียล แล้วใช้อักษรย่อชื่อเธอ ลงข้อความยาวเหยียดที่อ่านแล้วตีความได้อย่างเดียวว่าเธอทำงานไม่ดี ตอนนี้เลยไม่ค่อยมีนักเขียนหน้าใหม่คนไหนส่งงานมาให้เธออีก รายได้พิเศษที่มีเลยหายไป กีรติเลยต้องใช้เงินเก็บในธนาคารมาพยุงชีวิตไปเรื่อยๆ ดีเหมือนกัน... นี่ก็ชีวิตเกษียณแบบที่เธอฝันไม่ใช่เหรอ นั่งกินนอนกินไปวันๆ ไม่ต้องทำงานอะไรแล้วก็ตายไปเงียบๆ ตายแบบสาวโสด ตายแบบตลอดชีวิตนี้ยังไม่เคยได้นอนกับผู้ชาย เป็นการตายของสาวแก่ที่อวัยวะบางส่วนตั้งแต่เกิดมานอกจากประจำเดือนแล้วก็ไม่เคยมีอะไรผ่านเข้าออก สิ่งที่สัมผัสนอกจากมือตอนขัดถูยามอาบน้ำก็ผ้าอนามัยเท่านั้น เป็นการตายที่คนทั่วไปไม่มีโอกาสได้ตายแบบนี้ด้วยซ้ำ