دَه بَر صدایت می زند. دَه بَر تو را می خوانَد. زاویه های نابرابرش، اضلاع نامتساوی اش، گوشه های نامتوازنش. همه جا می بینی اش، شکل غریب معوجش، هندسه ی ناراستِ منحوسش را. اگر دیدی اش بگریز، از آن دَه بَرِ مَهیل بگریز.