Ο Λέανδρος, το πρώτο νεοελληνικό μυθιστόρημα, αποτελεί την ελληνική εκδοχή του μυθιστορήματος του Goethe Οι οδύνες του νεαρού Βερθέρου (1774) και εντάσσεται στην παράδοση του ευρωπαϊκού βερθερισμού, που γονιμοποίησε τη φαντασία εκατοντάδων συγγραφέων επιστολικών και ημερολογιακών μυθιστορημάτων δημιουργώντας μια σειρά από ερωτευμένους αυτόχειρες. Λυρικός μονόλογος γεμάτος συναισθηματικές εκρήξεις, οι επιστολές του Λέανδρου ουσιαστικά δν αποσκοπούν στην επικοινωνία με τον παραλήπτη τους, αλλά αναπτύσσουν τα χαρακτηριστικά της ανεπίδοτης ημερολογιακής σελίδας. Στο σημείο σύγκλισης του Διαφωτισμού με τον Ρομαντισμό, ο Σούτσος με το συγκεκριμένο πεζογράφημα, αλλά και με δύο ακόμα διηγήματα που περιλαμβάνονται σε αυτήν την έκδοση, διατυπώνει μια προωθημένη κοινωνικοπολιτική προβληματική, η οποία τα διαφοροποιεί ως ένα βαθμό από τα ευρωπαϊκά πρότυπά τους.