120 บทกวี บ้างสั้น บ้างยาวสะท้อนสะท้าน ฝันหวานอันปร่าขม พึลึกกึกกือกึ่งสุขกึ่งเศร้า ในความหมิ่นเหม่ของโลกที่กำลังทรยศอันอดสู เรามองเหม่อไปยังกระบวนการยุติธรรม ที่เล่นละครตบตาเราอยู่ตลอดเวลา เราเพ้อพร่ำ ระบำ ร้องไห้ ก่นด่า ภายในรอยน้ำตาของใจที่บุบสลายแหลกลาญ แต่เมื่อถูกฟาดมาพวกเราจะฟาดกลับไม่โกง . ร้องไห้ให้พอ แล้วลุกขึ้นมาสู้ต่อแล้วฟาด