นานมาแล้วที่ ‘เว่ยหรูเซวียน’ ได้มอบหัวใจ รวมทั้งชีวิตของตนเองให้คนผู้หนึ่ง และเพื่อคนผู้นั้น เขาก็แทบจะวางวายไร้ที่กลบฝัง แรกเริ่มเขาปรารถนาที่จะเร้นกายห่างไกลทุกสิ่ง ใช้ชีวิตที่เหลือตามลำพัง กลับมิคาดว่าชะตาชีวิตยังคงเหี้ยมโหดทารุณ นำพาให้พวกเขาเผอิญพบประสบหน้ากันอีกครา… ‘ไป๋หลี่หานปิง’ ผู้เป็นเจ้านครปิงซวง รวมถึงเป็นอาจารย์ของเขา คือความพิศวาสที่เขามิอาจปริปากบอกแก่ผู้ใด เป็นชะตากรรมที่เว่ยหรูเซวียนยากจะรอดพ้นชั่วชีวี ความอ่อนโยนของชายผู้นั้น ทำให้เขาถลำลึกอย่างฉุดไม่อยู่ และความอำมหิตของชายผู้นั้น ก็ยิ่งทำให้เขาเจ็บร้าวปางตาย รักลึกล้ำกลับไม่ยืนยง มาตรแม้นพิษร้ายแทรกซึมถึงกระดูก เนื้อหนังเปื่อยยุ่ย สายตาของเว่ยหรูเซวียนยังคงหมดหนทางเคลื่อนคลายจากร่างคนผู้นั้น ที่แท้มีเรื่องบางอย่าง จนแล้วจนรอดมิใช่แค่หลับตาก็สามารถลืมเลือนได้…