Ή «Βαβυλωνία» είναι ένα απ' τά έλάχιστα παλιά θεατρικά κείμενά μας πού κέρδισε τή μάχη τού χρόνου στή νεοελληνική σκηνή. Τό έργο πλέκεται στό Ναύπλιο τό 1827, μετά τήν άναγγελία τής νίκης τών συμμαχικών δυνάμεων στό Ναυαρίνο . Μιά συντροφιά όπό "Ελληνες διαφόρων γεωγραφικών περιοχών γιορτάζουν τήν Απελευθέρωση, μέ τή διαφορά τών διαλέκτων τους όμως δημιουργούν παρεξηγήσεις, «συγκρούσεις» κι ΰσιερα άπό έπέμβαση τής αστυνομίας φυλακίζονται. Ή πρωτόγονη θελκτικότητα τού έργου ξυπνά στήν ψυχή τού άναγνώστη ή τού θεατή αναμνήσεις καί βιώματα τής φυλής πολύ βαθύτερα άπ' τό ηθογραφικό, φολκλορικό πλαίσιο τής κωμωδίας. Ό συγγραφέας Δ. Κ. Βυζάντιος διαθέτοντας τό χάρισμα νά γράφει ζωντανούς διαλόγους σέ διάλεκτο, κερδίζει άπ’ τήν άρχή τόν άναγνώστη καί στήν πορεία τού έργου άναδεικνύεται άξιος ζωγράφος τύπων, δηλαδή συγγραφέας μέ ποιητική πνοή.