พยาบาลสาวแทบจะเผลออุทานออกมา ระหว่างอดทนรับฟังเรื่องราวอันสุดแสนประหลาด ถึงขั้นที่เธออยากจะเรียกว่า...มันเป็นความวิปลาสของบุรุษผู้หนึ่งที่มีต่อผู้หญิงที่เขารักจนสุดหัวใจ ถ้าเธอเป็นคุณหญิงเฟื่องเพชร ราชภาคี เธอควรจะรู้สึกยินดีปรีดาต่อ ‘ความรัก’ ของชายคนหนึ่ง ในสิ่งที่เขาทุ่มเททั้งชีวิต จิตวิญญาณให้กับตัวเธอเอง 'ถึงเพียงนี้' หรือไม่หนอ? ...ขอเดิมพัน มั่นคง ณ ตรงนี้ ทุกวิถี ปณิธาน อันหาญกล้า แม้ความตาย มาพราก ให้จากลา ขอผืนฟ้า ปาฏิหาริย์ ต้านความตาย!...