สิ่งที่เรียกว่าความรักนั้น แท้จริงแล้วคือสิ่งใด? คำถามนี้คงมิอาจหาคำตอบได้ชั่วนิรันดร์ จอมมารเหวินเหรินเอ้อสงสัยเหลือเกิน เพราะเหตุใดสตรีบริสุทธิ์ผู้หนึ่งถึงยอมมอบกายถวายชีวิตให้บุรุษอุปนิสัยต่ำช้า? และเหตุใดตัวเขาในนิยายถึงได้ลุ่มหลงมัวเมาในรักได้ถึงเพียงนี้! หรือนิยายรักฮาเร็มรันทดที่เขาพบพานเข้าโดยบังเอิญนี้จักชี้ชะตาในอนาคต...? เหวินเหรินเอ้อตวัดตามองอินหานเจียง ผู้คุมกฎซ้ายแสนจงรักภักดีข้างกาย บุรุษผู้นี้อารมณ์ด้านชา จิตใจแข็งกระด้างดั่งเหล็ก ไม่หวั่นไหวต่อสิ่งใด ไหนเลยจะคาดคิด ว่าในวันที่เขาเลือกหนทางสู่ความตาย คนผู้นี้กลับพร้อมจะตายตามเขาไปเช่นกัน ราวกับว่าหากไร้ซึ่งตัวเขาแล้วไซร้ อินหานเจียงก็ไร้เหตุผลที่ต้องมีชีวิตอยู่... ชั่วพริบตานั้น สายตาของเหวินเหรินเอ้อก็พลันแปรเปลี่ยนไป ... ชั่วชีวิตของอินหานเจียง ขอเป็นเพียงกระบี่ของท่านผู้นั้น ได้ติดตามอยู่ข้างกายเท่านั้นก็พอ “ข้าไม่ต้องการกระบี่แล้ว” ประกายแสงในดวงตาอินหานเจียงดับวูบ หัวใจเจ็บแปลบสั่นไหว “แต่ข้าต้องการอินหานเจียง” พริบตานั้นสายตาของอินหานเจียงพลันแปรเปลี่ยนไปเช่นกัน