ทั้งที่รู้ว่าสักวันตัวเองจะต้องออกไปจากชีวิตของรพัฒน์ เธอก็ยังเผลอทำในสิ่งที่ไม่สมควร หนำซ้ำเมื่อความสัมพันธ์ระหว่างกันพังลง เธอไม่ใช่แค่ต้องหอบหัวใจตัวเองเดินออกมา แต่ยังมีอีกหนึ่งชีวิตน้อยๆ ตามติดมาด้วย หญิงสาวกลืนน้ำลายเมื่อนึกขึ้นมาได้ว่าก่อนจะขึ้นรถของนฤเศรษฐ์ไปโรงพยาบาล เธอทำอะไรทิ้งไว้บ้าง สมควรแล้วที่เขาจะโกรธ "มิขอโทษ” "ไม่ต้องมาขอโทษ" “...” “เฮงซวยตั้งแต่วันแรกยันวันสุดท้ายจริงๆ” เขาเตะขวดน้ำที่วางอยู่ข้างเสาบ้านทีหนึ่ง จากนั้นก็กระแทกเท้าเดินผ่านคนตัวเล็กไป มิลันตีถอนหายใจแล้วเหลือบมองฟ้า ค้างสายตาไว้บนนั้นเป็นนาทีก่อนจะดึงใบหน้ากลับมา ยกมือลูบหน้าท้องเบาๆ "เจ้าหมู ไม่ต้องตกใจนะ ไม่มีอะไรหรอก เล่นอยู่ในนั้นตามเดิมเถอะ” ทนอีกนิดนะลูก แล้วเหตุการณ์แบบนี้ก็จะไม่เกิดขึ้นให้หนูเห็นอีก