อี้เหยียน อัคคีเทพแห่งบรรพกาล ถือกำเนิดจากมหาเพลิงกาฬที่ปกคลุมโลกเมื่อแรกสรรพสิ่งอุบัติ ทรงฤทธิ์ด้วยเปลวไฟตลอดจนเจนจบวิถีการยุทธ์ นับเป็นผู้แข็งแกร่งที่สุดในมหาเทวะทั้งห้าจากบรรพกาล สองหมื่นปีก่อน หมู่มารถึงคราวเหิมเกริมจนปกคลุมผืนพิภพด้วยเสียงกรีดร้องร่ำไห้ ทำให้ใต้หล้าตกอยู่ในกลียุคที่มารมีชัยเหนือสรรพสิ่ง ณ บัดนั้น อัคคีเทพอี้เหยียนนำทัพปวงเทพย่ำเท้าเหยียบแผ่นดิน บังเกิดเป็นมหาสงครามเทพและมารที่สั่นสะเทือนทั่วแปดทิศสามพิภพ ผืนดินชโลมด้วยเลือด เพลิงกัลป์ลุกท่วมจรดแผ่นฟ้า สุดท้ายอี้เหยียนสามารถกำชัยปราบสิ้นมารโฉดชั่วทั้งมวล ทว่าสองหมื่นปีต่อมา มหาเทพผู้มือทรงไฟกาฬ เท้าย่ำเหยียบโลหิต แผ้วผลาญมารทุกตนโดยไร้ข้อยกเว้น บัดนี้...กลับช่วยเหลือเด็กมารตนหนึ่ง? “การสังหารมารก็คือการเข่นฆ่าเช่นกัน” “การเข่นฆ่า ควรเป็นสิ่งดีอย่างนั้นหรือ”