บุรุษหนึ่งสง่างามดุจต้นไม้หยก บุคลิกสูงส่งดุจดอกจือหลันโดดเด่นสะดุดตาราวดวงจันทร์ อบอุ่นละมุนขวัญราวสายลม อีกบุรุษโดดเด่นด้วยฐานะพรั่งพร้อมความสามารถ เสมือนแสงแดดแรงกล้าเฉกเช่นเหมยแดงสนเขียว กล้ายืนหยัดท้าทายฤดูเหมันต์ จันทร์เพ็ญสุกสกาวเทียบกับแสงแดดร้อนแรง ดอกจือหลันเทียบกับดอกเหมย ยากนักจะแยกแยะออกว่าผู้ใดองอาจสง่างามกว่ากัน สวรรค์...นี่นับว่าเป็นโชควาสนาอันยิ่งใหญ่หรือการลงทัณฑ์อันโหดร้ายที่สตรีซึ่งเติบโตท่ามกลางฝูงหมาป่าเช่นนางได้รับความรักจากพวกเขา