จุดประสงค์ของการเขียนเรื่อง ‘บุญบรรพ์’ ซึ่งน่าจะแสดงไว้ก่อนนั้นมีอยู่สองประการ ประการ หนึ่งเพื่อเฉลิมพระเกียรติบุรพกษัตริย์ตั้งแต่สมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราชเป็นต้นมา อีกประการหนึ่งเพื่อเฉลิมพระเกียรติสมเด็จพระศรีสุลาลัย พระบรมราชชนนีพันปีหลวงในรัชกาลที่ ๓ ซึ่งเมื่อสถาปนาพระบรมราชจักรีวงศ์แล้ว ท่านเป็นสามัญชนพระองค์แรกที่ทรงพระอิสริยยศ ‘สมเด็จพระพันปีหลวง’ และเมื่อเสด็จสวรรคต พระบรมศพได้ประดิษฐาน ณ พระที่นั่งดุสิตมหาปราสาท ทว่ามิใช่เป็นการเฉลิมพระเกียรติพระวาสนาบุญญาบารมีของพระองค์ หากแต่เฉลิมพระเกียรติในฐานะที่ทรงเป็น ‘แม่’ ผู้ประเสริฐทรงอบรมเลี้ยงดูพระบรมราชโอรสให้ทรงคุณธรรมอันวิเศษ จนกระทั่งเสด็จขึ้นครองราชย์เป็นพระมหากษัตริย์ผู้ทรงเห็นแก่บ้านเมืองยิ่งกว่าประโยชน์สุขส่วนพระองค์ และในฐานะที่ทรงเป็น ‘เมีย’ ผู้ประเสริฐยึดมั่นในความสุขสบายพระราชหฤทัยของพระบรมราชสวามีเป็นที่ตั้ง