สงครามกับพวกเซิร์กทำให้สหพันธ์ดวงดวงต้องพบกับวิกฤติครั้งใหญ่ แม้จะได้รับชัยชนะ แต่ทหารมากมายต้องล้มตายและพิการ กระทั่งสิบวีรบุรุษที่รอดชีวิตมาได้ก็ต้องบาดเจ็บสาหัสโดยไม่มีหนทางรักษา ได้แต่รอความตายไปวันๆ เหล่าทหารทั้งหลายฝืนกลั้นน้ำตารอฟังข่าวของเจ้าชายอาเธอร์ผู้เป็นหัวหน้าของเหล่าสิบวีรบุรุษอย่างใจจดใจจ่อ ระหว่างที่รอคอยอย่างเศร้าหมอง จู่ๆ ก็มีห้องไลฟ์สตรีมห้องหนึ่งเกิดขึ้น บรรดาทหารสัตว์วิญญาณที่มีร่างเป็นสัตว์ขนปุกปุยเข้าไปมุงดูด้วยความมึนงง จากนั้นก็ราวกับเห็นภาพหลอนหมู่... นั่น เสือดำตัวนั้นกำลังเต้นแท๊ปใช่ไหม ทำไมดูเหมือนถูกไฟช็อตเลยล่ะ ไม่ใช่สิ นั่นไม่ใช่ประเด็นสำคัญ ชาโดว์ไลเกอร์ตัวนั้นคือเจ้าชายอาเธอร์ เขาหายดีแล้วเหรอ อาการเจ็บป่วยของเขาสามารถรักษาให้หายได้ใช่ไหม นั่นอีก หมีขาวที่ดูทึ่มๆ ตัวนั้นใช่องครักษ์ภูเขาน้ำแข็งของเจ้าชายใช่ไหม แต่ทำไมเฮอร์แมนถึงเคาะกะละมังเล่นล่ะ ยังมีหมาป่าที่เอาแต่ไล่งับหางตัวเองและสัตว์วิญญาณตัวอื่นๆ อีก เหล่าทหารสัตว์วิญญาณขนปุกปุยทั้งหลายมึนงง แต่ในขณะเดียวกันก็ดีใจเหลือคณา เจ้าชายยังไม่ตาย เหล่าวีรบุรุษยังมีทางรอด จากนั้นผมฟูๆ และใบหน้าที่มีสีหน้างงๆ ของเด็กหนุ่มที่มีออร่านุ่มฟูคนหนึ่งก็โผล่เข้ามาในหน้าจอไลฟ์สตรีม “สวัสดีครับ ผมชื่อหมิงโย่ว เป็นผู้ฝึกสัตว์วิญญาณ” นี่คือเรื่องราวของเหล่าขนปุกปุยกลุ่มหนึ่งที่เก็บเด็กหนุ่มคนหนึ่งมาเลี้ยง? หมิงโย่ว “เอ๋ เป็นฉันต่างหากที่เก็บพวกเธอมารักษา!”