อวิ๋นจงจวิน (ท่านผู้อยู่กลางเมฆา) เฟิงหรูกู้ ตำนานแห่งผู้บำเพ็ญเพียร ประมุขผู้กอบกู้โลก อายุสิบสี่ฉายแววอัจฉริยะ คิดค้นเพลงกระบี่คืนถิ่นสี่สิบเก้ากระบวนท่า อายุสิบห้า แตกฉานทั้งศิลปะและเชิงบู๊ หลอมกระบี่คู่ อายุสิบแปดบุกเข้าแดนอสูร คุ้มกันศิษย์ร้อยกว่าคนอยู่แปดสิบเก้าวัน ก่อวีรกรรมสะท้านแผ่นดิน จากนั้นถอนตัวจากโลกีย์วิสัย ใช้ชีวิตบั้นปลายก่อนวัยอันควรในหุบเขาสงบเงียบ อุบาสกหรูอีควงดาบโดดเดี่ยวพิทักษ์ธรรม รูปเคารพพุทธองค์เป็นพันเป็นหมื่น แต่ในใจของหรูอี พุทธองค์ที่แท้จริงมีเพียงหนึ่งเดียว คือคนที่เมื่อเยาว์วัยเขาเรียกว่าบิดาบุญธรรม ตวนหรงจวิน (ท่านผู้สง่างาม) ฉางป๋อหนิง แต่ในใจฉางป๋อหนิงมีเพียงลูกศิษย์ที่เขาเลี้ยงมากับมือ เฟิงหรูกู้ ช่างน่าโมโหนัก เมื่อได้รับการไหว้วานจากฉางป๋อหนิงให้คุ้มครองเฟิงหรูกู้ ศิษย์น้องขี้โรคที่ไม่ได้ลงจากเขามาสิบปี ไปสืบค้นเหตุฆาตรกรรมสหายธรรมสำนักต่างๆ อุบาสกหรูอีผู้เย็นชาก็ซุกซ่อนความไม่พอใจในตัวเฟิงหรูกู้เอาไว้ได้ดี กระทั่งวันหนึ่ง หรูอีพบว่าเฟิงหรูกู้ช่างเหมือนบิดาบุญธรรมของเขา บรรเลงคงโหว (พิณจีนโบราณ) ได้ยอดเยี่ยม หรูอี “อวิ๋นจงจวิน ดูท่าตวนหรงจวินจะสอนท่านมาดียิ่งนัก” เฟิงหรูกู้ “เฮอะๆ ตอนเด็กๆ เรียกผู้อื่นว่าพ่อบุญธรรม โตแล้วกลับเรียกผู้อื่นว่าอวิ๋นจงจวิน”