หนึ่งร้อยห้าสิบปีผ่านไป การรอคอยของอีโม่สิ้นสุดลง ทว่า 'จี้จิ่ว' มิใช่ เสิ่นขิงเซวียน ไหนเลยจะรู้จักมารอสรพิษที่ปรากฏตัวขึ้นตรงหน้า "ใครน่ะ?" "มาแก้แค้นรึ?" "เงินทอง?" "แล้วมีเรื่องใดกัน?" "เจ้าคงมิได้บุกเข้ามาผิดเรือนกระมัง?" มนุษย์เมื่อตายแล้วและกลับมาเกิดใหม่ ล้วนไม่อาจจดจำสิ่งใดได้ ทว่ามารอสรพิษเช่นเขา กลับจดจำปรารถนาของคนผู้นั้นได้ มิลืมเลือน