"ผมชอบคุณมากนะ" "...ทำไมคะ" เพราะอะไรกัน ผู้คนมากมายขนาดนี้ ทำไมถึงเป็นเธอไปได้ ซังเจ๋อหัวเราะออกมา เอียงศีรษะครุ่นคิด จากนั้นบอกเธอว่า... "คงเป็นเพราะ...มองแล้วยากจะลืม จึงตกหลุมรักแต่นั้นมา" "เฉิงอัน ผมไม่เคยหวั่นไหวขนาดนี้มาก่อน ตั้งแต่ครั้งแรกที่พบคุณ...จวบจนวินาทีนี้" ในดวงตาอึ้งทึ่งของเธอนั้นสะท้อนพลุที่กระจายอยู่บนฟากฟ้าหัวใจซังเจ๋อกระตุกวูบ อดไม่ได้ที่จะคว้าเธอเข้ามากอดแล้วบอกว่า "ผมรู้ว่าคุณห่วงเรื่องอะไร แต่เรื่องพวกนั้นคุณไม่ต้องไปกังวลนะ ผมจะช่วยคุณจัดการเอง คุณแค่เพียงเชื่อใจผม ฝากตัวคุณไว้กับผมก็พอได้ไหม"