ศักราชใหม่แห่งต้าเยี่ยนเปิดม่าน หากแต่พยับเมฆกลับแผ่คลุมราชสำนัก พรรคพวกจ้าวฉกฉวยอำนาจหาประโยชน์ให้แก่ตนเอง ขุนนางตงฉินจำนวนไม่น้อยถูกกลั่นแกล้งใส่ร้ายตายตกตามกันไป เคอเว่ยชิง เป็นหมากตัวสำคัญที่สุดซึ่งหวงเย่วางไว้ในใจ หมากที่ใช้ในการชิงอำนาจซึ่งควรเป็นของตนเองคืนมา! ต่อให้เบื้องหน้าคือใจกลางตาพายุแห่งการแย่งชิงอำนาจ หรือเบื้องหลังคือหน้าผาสูงชันเยียบเย็น เว่ยชิงหาได้กริ่นเกรงไม่ ‘เขาไม่ใช่สิ่งของ และถึงเจ้าอยากได้ เราก็ไม่ให้!’ ฝ่าบาท..... ขอเพียงมีประโยคนี้ กระหม่อมก็พร้อมติดตามชั่วชีวิต แม้ตายก็ไม่เสียใจ