ความผูกพันลึกซึ้งก่อเกิดความรู้สึกที่เรียกว่า "ความรัก" ไม่เว้นแม้แต่กับไป๋อิงนางมารบูรพาผู้ยิ่้งใหญ่ แต่ความรักของนางกลับมาพร้อมกับความพลัดพรากอันแสนยาวนาน คำว่ารักที่คิดจะกล่าวกลับสายไปเมื่อคนที่รักจากลา.. แต่คล้ายสวรรค์จะยังเห็นใจ ให้โอกาสนางมารสาวอย่างไป๋อิง ให้ได้พบเจอเขาอีกครา แม้ว่าการพบกันในครั้งนี้เขาจะลืมเลือนนางไปก็ตาม แต่ไป๋อิงหาได้สนใจไม่.. เมื่อลืมเลือนได้.. ย่อมต้องจำได้!