อวี้ฉือเฟยเยี่ยนจำต้องตอบรับข้อเสนอของเซียวอ๋อง แต่งเป็นชายารองให้เขา โดยที่นางเข้าใจว่า ‘ความบริสุทธิ์’ ของนางจะไม่ถูกทำลาย เพราะพิษประหลาดที่นาง ‘เข้าใจไปเอง’ ว่าทำให้เขามีสภาพไม่ต่างจากขันที มิอาจล่วงเกินนางได้ ไม่มาวุ่นวายรุกล้ำนางในยามราตรี ที่ผ่านมานางจึงได้แต่ใช้ชีวิตอย่างราบรื่น รีดไถเงินเขาออกมาจากจวน ทำการค้าเก็บเงินเพื่อตนเองและครอบครัวท่านลุง แม้ถูกเขาตระกองกอดไว้ หรือจุมพิตเป็นครั้งคราวนางก็นอนหลับสนิททุกค่ำคืน ไม่ถือสาอันใด โดยไม่รู้ในใจจริงแท้ของว่าที่สามีแม้แต่น้อยว่าเขากำลังถูกพิษกลัดหนองในใจ ทั้งที่อยากจะครอบครองสตรีที่คะนึงหามานานผู้นี้ทุกกระเบียดนิ้ว แต่เขาต้องอดทนอดกลั้นมาโดยตลอด ทว่านั่นไม่ใช่พิษร้ายอย่างที่นางคิดไว้ กลับเป็น ‘พิษความคิดถึง’ ที่เขามีต่อนางมาเนิ่นนาน!