แม้จะรู้ดีว่าผู้หญิงในรูปคือตัวเอง ทว่าวินาทีนี้เสิ่นเป้ยอีกลับรู้สึกเสียใจมาก ที่แท้สำหรับหนิงเสี่ยวซี ตัวเองก็เป็นได้แค่แม่เล็ก "พ่อลองไปสืบให้หน่อยได้ไหมว่าผู้หญิงคนนี้ใช่แม่ผมหรือเปล่า?" หนิงเสี่ยวซีวิ่งเข้าไปเขย่าแขนหนิงเส้าเฉินโดยที่ใบหน้าเล็กมีน้ำตานองออกมาตั้งแต่ตอนไหนก็ไม่รู้ สีหน้าของหนิงเส้าเฉินดูแย่มาก เขากระแทกตะเกียบลงบนโต๊ะ "ผู้หญิงที่ทิ้งนายไปตั้งแต่เกิดนายจะรู้จักเธอไปทำไม?" หนิงเส้าเฉินตะคอกเสียงเย็นพร้อมใบหน้าอันนิ่งขรึม จนดูไม่ออกว่าเขากำลังคิดอะไรอยู่กันแน่ ตะเกียบในมือของเสิ่นเป้ยอีกลับตกลงพื้นทันทีที่สิ้นเสียงของเขา เธอกัดริมฝีปากล่าง วินาทีนี้ จู่ๆ เธออยากจะวู่วามลุกขึ้นยอมรับฐานะที่แท้จริงของตัวเองเสียที