ในคำนำหนังสือเรื่อง ล่องคลื่นโลกาภิวัตน์ 1: The World is Round ผู้เขียนทิ้งท้ายไว้ว่า "หวังว่าหนังสือเล่มนี้จะเป็นส่วนเล็กๆ ที่ช่วยให้ผู้อ่านทุกท่านล่องคลื่นโลกาภิวัตน์อย่างรู้เท่าทันมากขึ้น มีอาการเมาเรือน้อยลงกว่าเดิม และสะกิดใจให้พวกเราทุกคนช่วยกันคิดหาหนทางที่เรือลำเล็กชื่อประเทศไทย จะสามารถล่องกระแสอันเชี่ยวกรากนี้ได้อย่างยั่งยืน และไม่ทอดทิ้งผู้ยากไร้ทั้งหลาย ผู้ไม่มีวันเข้าถึงประโยชน์ของโลกาภิวัตน์โดยลำพังได้ ไว้กลางทะเลลึก" ความหวังข้างต้นของผู้เขียนยังเป็นจริงสำหรับหนังสือ "ตอนต่อ" เล่มนี้ แต่ผู้เขียนหวังว่าผู้อ่านทุกท่านจะพอมองเห็น "ทิศทาง" ที่เราควรจะแล่นเรือชื่อประเทศไทยในกระแสโลกาภิวัตน์ได้ดีกว่าเล่มก่อน ขีดเส้นใต้คำว่า "ยั่งยืน" ให้เห็นอย่างเด่นชัดกว่าเดิม พราะปัญหาเร่งด่วนจำนวนมาก ไม่แต่เฉพาะด้านสิ่งแวดล้อม กำลังทำให้คำถามพื้นฐานทำนอง "อะไร" และ "เมื่อไร" ถูกแทนที่โดยคำถามที่ลึกซึ้งกว่าคือ "อย่างไร" และ "แค่ไหน" ไปแล้ว