เหยียนฝานสวินคิดว่าเทพแห่งความสุขได้นำพาพวกเขาให้มาพบกันอีกครั้ง แต่ความจริงกลับเป็นสิ่งที่แสนทุกข์ทรมานจั่วเสียนทำให้เขามีความสุขอย่างหาที่เปรียบไม่ได้ แต่เหยียนฝานสวินกลับรู้สึกว่าตัวเองเป็นเหมือนบ่อน้ำที่แห้งขอดและไม่มีอะไรตอบแทนอีกฝ่ายได้เลย เขายอมถอยออกมาเพื่อให้จั่วเสียนมีอิสระ เหยียนฝานสวินรักชายหนุ่มที่แสนอ่อนโยนราวท้องทะเลคนนี้มาก แต่ไม่เคยเรียนรู้ว่าต้องรักอย่างไรเขารู้เพียงต้องการจดจำทุกอย่างเอาไว้เพื่อในยามที่ตื่นจากห้วงฝันอย่างน้อยก็ยังมีความทรงจำอันงดงามที่จะทำให้มีชีวิตอยู่ต่อไปได้