หลังผ่านความลำบากมามาก ในที่สุดสกุลเซิ่งก็ได้กลับมาสงบสุขเสียที หลิ่วจือหว่านดูแลความเรียบร้อยของบ้านเรือน สร้างกิจการเป็นของตนเอง ไม่ขาดเหลือเงินทองอีกต่อไป ทว่ามีโอกาสน้อยครั้งนักที่นางจะนั่งข้างกายญาติผู้พี่อย่างไม่ต้องพะว้าพะวังได้ เพราะถึงอย่างไรอีกฝ่ายก็สูงส่งเกินเอื้อม นางไม่คิดฝันอะไรเกินตัวแต่ไหนแต่ไร แต่เหมือนญาติผู้พี่เฉิงเทียนฟู่จะไม่เข้าใจเหตุผลของนางเลยสักนิด พอนางตีตัวออกหาก เขาก็ทิ้งจดหมายไว้ฉบับหนึ่งแล้วหนีไป ‘เจ้าไม่พึงใจ ข้าจักไปเอง’ นี่เขาคิดว่าตนเองเป็นสาวน้อยหรืออย่างไร!