หลังจากเกาะต้นขาทองคำของ ‘บิ๊กบอส’ แห่งต้าซ่งได้สำเร็จราบรื่น ปริมาณธุรกิจของ ‘อวิ๋นเยี่ยนหุย’ ไม่เพียงแค่เพิ่มขึ้น แต่ยังเริ่มมีความหลากหลาย ตั้งแต่เศรษฐกิจการค้า ไปจนถึงการดำรงชีวิตของผู้คน ล้วนมีเงาของเขาอยู่ทุกหนทุกแห่ง ส่งผลให้เขากับพ่อครัวของโรงอาหารกลางจวนว่าการไคเฟิง กลายเป็นเป้าหมายในการแย่งชิงตัวคนจากทุกหน่วยงาน แต่ไม่นานมานี้ อวิ๋นเยี่ยนหุยกลับพบว่าเขาเหมือนจะ...ถูกทอดทิ้ง? อะไรกัน! มาว่าเขาเป็นคนเถื่อนไร้วัฒนธรรม ไม่รู้หนังสือได้อย่างไร แม้ว่าการทำงานอย่างมีความสุข เพื่อสร้างรายได้คือสิ่งที่แสวงหาในชีวิตใหม่ แต่ครั้งหนึ่งเขาเคยเป็น ‘เมนรีพอร์ตเตอร์’ เชียวนะ มาตั้งคำถามกับความมืออาชีพของเขาแบบนี้ได้ยังไง? ในเมื่อเป็นแบบนี้ อวิ๋นเยี่ยนหุยจึงตัดสินใจทำการใหญ่ที่มีเรื่องความรู้และการศึกษาเข้ามาเกี่ยวข้อง ซึ่งก็คือการทำ ‘หนังสือพิมพ์’ ขึ้นมาในสมัยซ่งนี้! ส่วน ‘จ้าวอวิ่นชู’ ที่ได้รับประสบการณ์อันสวยงามแล้วครั้งหนึ่ง ก็ได้เติบโตขึ้นมาจากฝันสลาย ตัดสินใจเปลี่ยนแปลงกลยุทธ์ใหม่ คิดเอาชนะคนบ้างานที่มีคติว่า ‘ข้ารักงาน งานทำให้ข้ามีความสุข’ โดยขั้นแรกต้องได้ทำงาน...เป็นคู่หูกันเสียก่อน จากนั้นก็ออกเดินทางไปทำภารกิจกับเขา ช่วยเขาปกปิดอำพรางตน เป็นจับกังให้เขา กระทั่งโอบกอดเขาในยามจำเป็น? แล้วยังต้องเป็นเกราะป้องกันแมลง เมื่อ ‘โรคกลัวแมลง’ ของเขากำเริบ! อืม จะว่าไป...คืนนี้นอนท่าไหนกันดีนะ?
