รพินทร์...เป็นความจริงตามที่มันตรัยได้บอกไว้กับฉันหรือ ว่า...อดีตแต่ปางบรรพ์ เธอคืออัคนีรุทร์ กษัตริย์ ผู้กระหายเลือด ฉันคือ...จิตรางคนางค์ มกุฎราชกุมารีแห่งนิทรานคร ผู้หลงรักเธอฝ่ายเดียว มิหนําซ้ำ เธอยังเป็นอริราชศัตรูผู้ปลงพระชนม์พระราชบิดาฉันในสนามรบ ทุกประโยคทุกข้อความที่มันตรัยบอกเล่าไว้ มันยังก้องอยู่ในสมองฉันทุกขณะ ดารินถอนใจลึก พยายามสลัดความนึกคิดอันวกวนออกไปจากดวงจิต หลับตาลงอย‹างโหยละเหี่ยสุดจะทุกข์ระทมใจ...