จริงแล้ว ม่านกรรมได้บดบังความรักของจิตรางคนางค์และอัคนีรุทร์ มาโดยตลอด...หลายชาติหลายภพนักแล้ว เพียงฝ่าพระบาทรําลึกได้แต่เฉพาะชาติที่เป็นจิตรางคนางค์ และเขาคืออัคนีรุทร์ แต่ฝ่าพระบาทหาได้เคยตระหนักเลยว่า ในแต่ละชาติมีกรรมบันดาลเช่นไร จากผลกรรมต่อเนื่อง...ความเสน่หาจึงมีความตายมาพรากก่อนเวลาอันควร ฝ่าพระบาทจะให้พฤติกรรมสลดนั้น บังเกิดขึ้นเป็นการซ้ำแล้วซ้ำอีกสักกี่ชาติ จากความท้อแท้สิ้นหวัง และความไม่เข้าใจซึ่งกันและกัน บัดนี้ ถึงเวลาที่จักราชหรือแงซาย จะต้องจากไปก่อนแล้ว ทรงกําหนดจดจํามั่นไว้ประการเดียวว่า...ณ ที่ใดที่หนึ่ง ตรงตําแหน่งขุนเขาจรดแผ่นฟ้า มงกุฎรักของฝ่าพระบาท รอคอยอยู่ ณ ที่นั้นแล้ว