"ตอนนี้ระดับของท่านสูงขนาดไหน?" "เรื่องนี้หรือ..." หลิงเซียวนอนลงบนเตียงอีกครั้งพลางพูดด้วยน้ำเสียงเกียจคร้าน โหยวเสี่ยวโม่ปีนขึ้นไปนั่งบนที่นอน จ้องมองอีกฝ่ายด้วยแวงตาเป็นประกาย "ว่าอย่างไร" หลิงเซียวหรี่ตาลง จากมุมของโหยวเสี่ยวโม่แล้ว แววตาอีกฝ่ายนั้นค่อนข้างลุ่มลึกราวกับภาพหมุน โหยวเสี่ยวโม่จ้องตาอีกฝ่าย ภายในนั้นมีประกายของความขบขันอยู่ หากจะให้พูดออกมา แววตาเช่นนี้มันช่างน่าโมโหเสียจริง "เจ้าขึ้นมานั่งบนตัวข้าก่อน แล้วข้าจะบอกเจ้า" "......" โหยวเสี่ยวโม่มองอีกฝ่ายพักหนึ่ง พลางเลื่อนสายตาจากใบหน้าของหลิงเซียวลงมายังหน้าท้อง และภายในพริบตาเขาก็ขึ้นไปนั่งทับบนตัวของอีกฝ่ายอย่างแรง