ความโชคดีในสายตาของคนอื่นๆ รอบข้างมักเกิดจากการทุ่มเทความคิดให้มากขึ้นก็เท่านั้น เฉียวเจาได้ ‘ความโชคดี’ ในวิชาแพทย์และศาสตร์ต่างๆ มาก็เพราะความตั้งใจและการฝึกฝน แล้วในวันนี้ศาสตร์ต่างๆ รวมทั้งความรู้ความสามารถที่นางเพียรพยายามก็ล้วนนำมาช่วยเหลือตนเอง นางสืบคดีจนพบตัวการใหญ่ นางรอดพ้นอันตรายเพราะความสามารถ นางช่วยชีวิตคนที่นางรักไว้ด้วยสองมือ ด้านเซ่าหมิงยวนเองก็มิเคยทำให้นางผิดหวัง ตั้งแต่นางเปิดใจให้เขา เขาก็มีแต่ปกป้อง ดูแล และรักใคร่นางมากยิ่งขึ้น ทว่าครานี้ความวาดหวังของนางเป็นสิ่งที่นางหวาดหวั่นยิ่งนัก การเผชิญหน้ากับพวกสิงอู่หยางนั้นมิใช่เรื่องง่ายดาย โดยเฉพาะครานี้มีเจียงหย่วนเฉาเข้ามาเกี่ยวข้องด้วย เขาที่เคยพูดว่าชมชอบ ‘เฉียวเจา’ ถึงขั้นต้องการให้นางตาย! แม้แต่ในห้วงลมหายใจสุดท้ายนางก็ยังไม่รู้สาเหตุของเรื่องนี้ด้วยซ้ำว่าเพราะอะไร เฉียวเจามิได้ร้องขอให้เขาไว้ชีวิต และไม่ได้รอคอยให้เซ่าหมิงยวนมาช่วยตน นางแค่จะจดจำเอาไว้ว่าหากตนเองรอดชีวิตไปได้ อีกฝ่ายควรจะพบเจออะไรบ้าง เจียงหย่วนเฉาผู้นี้นางจะไม่มีวันให้เขาได้พบเรื่องดีๆ ในชีวิตอีกเลย จำไว้!