“ผมมั่นใจว่าจะเป็นผู้ชายที่ทำให้รุนะมีความสุขได้แน่นอน เพราะงั้นผมจึงอยากจะบอกสิ่งนี้—” โอบอุ้มเอาความร้อนจากโอกินาวะในฤดูคิมหันต์ สู่วิถีชีวิตปกติที่มีผองเพื่อนสุดครื้นเครงรออยู่ ผ่านฤดูใบไม้ร่วงสู่ฤดูหนาวโดยที่ไม่ค่อยได้มีเวลาอยู่กับรุนะ... แค่ได้จีบกันนิดหน่อยใต้โต๊ะอาหาร แค่ได้บอกรักกันผ่านสายโทรศัพท์จนหลับไหล คู่รักขาดๆเกินๆยังคงพยายามสื่อใจถึงกันอย่างลึกซึ้งต่อไป แม้ต้องคิดหนักกับปัญหาหัวใจของผองเพื่อนไปด้วยพร้อมกัน แต่สุดท้ายริวโตะก็ได้ถ่ายทอดความรู้สึกที่เก็บไว้ให้รุนะได้รับรู้ “—เป็นครั้งแรกที่ผมได้รู้จักรุนะแบบทุกซอกทุกมุม...”