หนังสือแนวเสริมกำลังใจกับทุกคน มาเข้าใจว่า ชีวิตเป็นเรื่องชั่วคราว เพื่อลด ละ เลิก การยึดมั่นปรุงแต่งลง ลดความยากลง ชีวิตเป็นเรื่องชั่วคราว เป็นหนังสือแนวเสริมกำลังใจ ให้เราเข้าใจว่าร่างกายเราทุกคนประกอบด้วยอะตอมจำนวนนับไม่ถ้วนมารวมกัน ที่ทางพุทธเรียกว่า มาประชุมกัน เป็นอะตอมที่เกิดมาตั้งแต่กำเนิดจักรวาล พวกมันเคยเป็นส่วนหนึ่งของดวงอาทิตย์ ดาวเคราะห์ ดาวหาง อุกกาบาต แบคทีเรีย ไดโนเสาร์ ฯลฯ วนเวียนเปลี่ยนเปลือกนอกไปเรื่อยๆ จนในที่สุด ณ วันนี้รวมกันเป็นตัวเราแต่ละคน ในเปลือกแบบนี้ คิดเป็น มีความรู้สึก เกิดจิตที่ปรุงแต่ง อะตอมประชุมกันเป็นตัวเรานี้อยู่ได้สัก 60-80 ปีก็เลิกประชุม ไปจับกลุ่มใหม่ ชีวิตจึงเป็นเรื่องชั่วคราว สรรพสิ่งไม่มีการตาย ไม่มีการเกิด มีแต่การเปลี่ยนสภาวะ เมื่อเข้าใจว่า ชีวิตเป็นเรื่องชั่วคราว เราก็สมควรลดละเลิกการยึดมั่นปรุงแต่งลง ลดความอยากลง เพราะอะตอมเลิกประชุมเมื่อไร เราก็เอาอะไรไปไม่ได้ เราทุกคนก็เป็นเช่นฟองอากาศ ลอยล่องอวดโลกเพียงชั่วคราว ประเดี๋ยวประด๋าวก็แตกสลายจากโลกนี้ไป ดังนั้นสมควรที่เราจะใช้ชีวิตอย่างมีสีสันที่สุดเท่าที่เราทำได้ในช่วงเวลาสั้นๆ ของฟองอากาศแห่งชีวิต

เม็ดฝนเดินทางมากับความมืดหม่นของฟ้า เสียงฟ้าคำราม สายฟ้าแลบ ภาพของฝนตกคือความมืดหม่น น่าหดหู่ ผู้คนจำนวนมากเกลียดฝน เพราะมันมากับรถติด ทว่าไม่มีสิ่งใดมาแต่ด้านร้าย ฝนตกหนักหมายถึงเราสามารถรองน้ำฝนใส่ตุ่ม น้ำในที่เทลงมาจากสวรรค์สะอาด ดื่มได้สนิทใจ และเสียงฝนตกยามกลางคืนกระทบหลังคา ผสานกับเสียงกบเขียดอึ่งอ่างดังระงมกลางสายในเป็นเสียงไพเราะกว่าดุริยางค์วงใดในโลก ฝนมีสองด้าน แล้วแต่จะมอง มันทำให้รถติด สัญจรไม่สะดวก แต่มันทำให้โลกเย็นลง ทำให้เมืองสะอาดขึ้น มันชะล้างฝุ่นละอองออกไป เรื่องเดียวกัน มองให้ดีก็ดี มองให้ร้ายก็ร้าย ในขณะที่คนนับล้านๆ คน บ่นเรื่องฝนตก ก็มีบางคนอาจมองตรงกันข้าม เสียงฟ้าคำรามคือเสียงระฆังบอกเวลาว่าชั่วโมงสุขกำลังมา ดังนั้นมองฝนไม่ว่าเชิงลบหรือบวก ก็ขึ้นกับว่าเราอยากมีความทุกข์หรือความสุข เราเลือกได้ อย่างน้อยก็ทัศนคติของเรา เพราะสำหรับคนที่มองโลกในแง่ดี ฝนจะตกหนักเพียงใด ก็ตกได้แค่ที่นอกหัวใจ

ตั้งแต่เด็กเราได้รับการอบรมสั่งสอนให้รักเพื่อนมนุษย์ รักโลก ไม่มีการสอนให้รักตัวเอง เพราะมันมีนัยของความเห็นแก่ตัว ทว่ามองอีกมุมหนึ่ง ความรักตัวเองก็เป็นเรื่องที่ดีได้ ความรักตัวเองคือการให้สิ่งดี ๆ แก่ตัวเอง ความรักตัวเองคือดูแลร่างกายของตัวเอง ไม่กินอาหารขยะ ความรักตัวเองคือการศึกษาหาความรู้ตลอดเวลา เพิ่มทักษะ เพื่อที่จะทำงานตามบทบาทของตัวเองในสังคมรวม ความรักตัวเองคือการรักษาสภาพจิตของตัวเองให้สะอาด ไม่ใส่ขยะเข้าไปหมักหมม มองโลกในแง่ดี มองโลกด้านดี บางครั้งเราอยู่ในโลกอันแสนวุ่นวาย เต็มไปด้วยกติกามากมาย เราก็อาจลืมไปว่า เราเองก็มีความสำคัญพอที่จะได้รับการดูแลเอาใจใส่ด้วยตัวเราเอง เราต้องดูแลตัวเองให้เป็นมนุษย์ที่สมบูรณ์ เพราะบางครั้งเราก็ลืมรักตัวเอง

มีโอกาสเท่าไรที่คนตาบอดคนหนึ่งจะปีนถึงยอดเขาเอเวอเรสต์ มีโอกาสเท่าไรที่คนเป็นอัมพาตจะเขียนหนังสือสักเล่ม? มีโอกาสเท่าไรที่คนแขนขาพิการจะวาดรูป? มีโอกาสเท่าไรที่คนหูหนวกจะแต่งเพลง? แค่คิดก็เป็นไปไม่ได้แล้ว ความเป็นไปได้อาจมีแค่ 1 เปอร์เซ็นต์ คนจำนวนมากมักประเมินโอกาสของความสำเร็จก่อนลงมือทำ ถ้ามีโอกาสสำเร็จ 50 เปอร์เซ็นต์ อาจจะลองเสี่ยง ถ้ามีโอกาสแค่ 10-20 เปอร์เซ็นต์ ก็มักไม่ทำ ไม่ต้องพูดถึง 1 เปอร์เซ็นต์ แต่ในโลกนี้มีตัวอย่างคนมากมายที่ลงมือทำ แม้มีโอกาสทำสำเร็จหรือชนะเพียง 1 เปอร์เซ็นต์ และพวกเขาก็ทำสำเร็จ เมื่อลงมือทำอย่างจริงจังและมุ่งมั่น เปอร์เซ็นต์สำเร็จก็เพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ วิสัยทัศน์ กำลังใจ ความมุ่งมั่น การทำงานหนัก เหล่านี้เปลี่ยน 1 เปอร์เซ็นต์ของความเป็นไปได้เป็น 100 เปอร์เซ็นต์ได้อย่างไม่น่าเชื่อ

หนังสือเสริมกำลังใจ ชุดที่ 15 (สมุดภาพคำคม) นักเขียนนิยายจีนกำลังภายใน โกวเล้ง ใช้ชีวิตแบบเต็มที่ อย่างที่เขาบอกว่าใช้ชีวิตชนิด ‘จุดเทียนทั้งสองปลายพร้อมกัน’ เขาเสียชีวิตก่อนวัยอันควร แต่มันเป็นหนทางที่เขาเลือกเอง วลี ‘จุดเทียนทั้งสองปลาย’ ไม่จำเป็นต้องหมายถึงการใช้ชีวิตแบบสุดเหวี่ยง มันอาจหมายถึงการใช้ชีวิตแบบเต็มจริง ๆ เต็มหมายถึงใช้เต็มศักยภาพ เต็มหมายถึงไม่เสียเวลาไปโดยเปล่าประโยชน์ เต็มหมายถึงไม่ปล่อยชีวิตไหลไปตามยถากรรม ชีวิตที่ใช้แบบจุดเทียนทั้งสองปลายจึงสว่างโพลง โชติช่วงที่สุดเท่าที่จะทำได้ในชีวิตหนึ่ง เราทุกคนสามารถเลือกจุดเทียนปลายเดียว หรือสองปลายพร้อมกัน เพราะมันเป็นชีวิตของเรา เพราะชีวิตของแต่ละคนไม่เหมือนกัน และไม่ควรจะเหมือนกัน จุดเทียนทั้งสองปลาย หนังสือเสริมกำลังใจ ชุดที่ 15 เป็นสมุดภาพคำคมที่สะกิดใจด้วยประโยคสั้น ๆ เตือนใจด้วยคำพูดไม่กี่คำ และทำให้ผ่อนคลายด้วยภาพสวย ๆ สำหรับวันหม่น ๆ ยามหัวใจอับลม

เราจะซื้อความสุขจากภายนอกได้อย่างไร ในเมื่อมันเกิดขึ้นเองภายในใจ เราเชื่อว่าคนที่เรารักทำให้เรามีความสุข แต่ความจริงเราต่างหากทำให้เรามีความสุข โดยสร้างมายาว่าคนอื่นทำให้เราสุข ความแข็งแรงของร่างกายเป็นสิ่งที่เกิดขึ้นข้างนอก เช่น จากการออกกำลังกาย แต่ความสุขเป็นสิ่งที่เกิดขึ้นข้างใน ภายในหัวใจเท่านั้น คนเราต้องการอะไรจริง ๆ ถ้ามิใช่ความสงบ? แต่ความสุขไม่ได้มาจากการประทานของใคร เราต้องสร้างขึ้นมาเอง มันเป็นสิ่งที่ซื้อไม่ได้ แต่ปลูกได้ หาไม่พบ แต่ค้นพบได้ สูญหายได้ แต่ก็สร้างใหม่ได้ ความสุขอยู่ที่มุมมอง ทัศนคติ และเป็นอิสระจากกรอบของความสุข บางทีความสุขอาจเป็นแค่ผลพลอยได้ (by-product) ของการดำเนินชีวิต และมันเป็นแค่ความสงบสงัดสันติมากกว่าสุขลิงโลด ความสุขเล็ก ๆ ก็คือความสุข

รวมบทความเสริมกำลังใจชุดที่ 17 มีคนเคยวิเคราะห์ว่า เหตุที่ชาวโอกินาวาแห่งญี่ปุ่นมีอายุยืนยาวเพราะทัศนคติในการมองชีวิต พวกเขามองว่าทุกวันเป็นวันดี พวกเขารอคอยวันรุ่งขึ้นเหมือนเด็กน้อยในคืนคริสต์มาส อีฟ หรือคืนก่อนตรุษจีน รอคอยวันสำคัญที่กำลังมาถึงพร้อมของขวัญคริสต์มาสและแต๊ะเอียด้วยหัวใจตื่นเต้น ชาวญี่ปุ่นเรียกชื่อเหตุผลที่ตื่นขึ้นมาตอนเช้าอย่างนี้ว่า อิคิงะอิ (生き甲斐 - Ikigai) ซึ่งเป็นปรัชญาการมองชีวิตอย่างหนึ่ง อิคิงะอิคือคุณค่าของการมีชีวิต คือสิ่งที่มีค่าพอให้เราอยากมีชีวิตอยู่ต่อไป คือเหตุผลที่เรายังลืมตาในตอนเช้าและหายใจต่อไป คือเหตุผลที่เราทำงานทุกวันโดยไม่บ่น คือเหตุผลที่เรายังยิ้มได้แม้ในวันที่อุปสรรคขวางหน้า อิคิงะอิครอบคลุมกว้างกว่าแค่จุดหมายแห่งชีวิต เพราะจุดหมายนั้นสิ้นสุดได้ แต่ชีวิตมีมากกว่านั้น เราทุกคนมีอิคิงะอิ ทุกคนมีเหตุผลที่อยากมีชีวิตต่อไป อิคิงะอิมีนัยของความรู้สึกพึงใจที่ได้อยู่ในโลก รู้สึกเต็มตื้น รู้สึกว่าชีวิตมีค่า รู้สึกว่าได้ทำงานที่ถนัดและเป็นประโยชน์ต่อคนอื่น สิ่งนี้ทำให้เรารู้สึกว่ามีคุณค่าที่ทำให้เราอยากอยู่ต่อ ยิ้มได้เมื่อตื่นขึ้นมาในตอนเช้า รู้ว่ามีสิ่งที่น่าสนใจรอเราทำ จะมองอย่างนี้ได้ต้องมีโลกทัศน์ที่กว้างและความรักเต็มหัวใจ