แม้เป็นทายาทเศรษฐีอันดับหนึ่งในเจียงหนาน แต่มู่จั๋วหวาเป็นลูกอนุที่บิดาไม่สนใจแม่ใหญ่ไม่ไยดีรู้แต่แรกแล้วว่าบุรุษผู้นั้นพึ่งไม่ได้ ในใจจึงคิดแต่เดินทางเข้าเมืองหลวงเพื่อสอบเคอจวี่ สร้างอนาคตให้ตนเอง! ผู้ใดจะคิดว่าการยื่นมือเข้าช่วยชายบำเรอคนหนึ่งเพราะความเมตตาชั่วขณะ กลับเป็นการขุดหลุมให้ตนเอง...เขาใช่ชายบำเรอที่ไหนกัน ชัดเจนว่าเป็นติ้งอ๋องหลิวเหยี่ยนที่ถูกคนทำร้ายต่างหาก! เดิมทีคิดว่าการแกล้งโง่จะช่วยนางให้พ้นจากความวุ่นวายได้ ไม่คิดว่าสุดท้ายยังคงถูกเปิดโปง จึงได้แต่รับปากช่วยเขาสืบคดี สุดท้ายไม่เพียงถูกคนร้ายลอบโจมตี ยังเกือบไปเข้าสอบไม่ทัน โชคดีที่ติ้งอ๋องมีคุณธรรมมากพอ ปกป้องนางสุดกำลัง พานางรุดไปสนามสอบเมื่อคำตอบเช่อเวิ่นอันบ้าบิ่นของนางทำให้องค์ชายใหญ่โมโห ก็โชคดีที่ได้เขาออกปากปกป้องจึงไม่ตกอันดับ เดิมทีคิดว่าความสัมพันธ์ระหว่างทั้งสองคือเจ้านายกับลูกน้องที่คนหนึ่งประจบคนหนึ่งถูกประจบแต่คนที่ฉลาดล้ำเช่นเขา กลับถือเอาคำว่าชมชอบที่นางเอ่ยออกมาเพื่อประจบเอาใจเป็นเรื่องจริง!

หลิวเหยี่ยนรู้สึกว่าฉายาเทพสงครามแห่งแคว้นเฉินของตนเปล่าประโยชน์โดยแท้ หาไม่แล้วไฉนจึงคว้าหัวใจคนที่ตนหมายปองมาครอบครองไม่ได้เสียที แถมยังถูกมู่จั๋วหวาปั่นหัวจนหลงรักนาง เห็นองค์ชายสามแห่งเป่ยเหลียงเล็งธนูข่มขู่นาง ก็ปราดเข้าไปปกป้องโดยไม่เก็บงำไอสังหารแม้แต่น้อย พบว่าองค์ชายใหญ่ละทิ้งอคติเข้ามาใกล้ชิดนาง ไฟหึงหวงก็แอบปะทุอยู่ในใจยิ่งไปกว่านั้น ตอนที่นางหายตัวไป เขายังส่งองครักษ์เสื้อม่วงออกตามหาอย่างเต็มกำลังโดยไม่กลัวว่าตนจะถูกราชสำนักหวาดระแวงใจ คิดว่าต่อให้เป็นลูกแมวที่พยศเพียงใด ตนก็มีความอดทนค่อยๆ ลูบขนนางจนนางยอมจำนน จากนั้นปกป้องดูแลนางไปชั่วชีวิต คิดไม่ถึงว่าสตรีตัวเล็กๆ คนนี้กลับช่วยเขาไว้ครั้งแล้วครั้งเล่า...ไม่เพียงเปิดเผยความจริงในอดีตที่เขาถูกปองร้ายและเปิดโปง ความลับเกี่ยวกับการตายของพระมารดา ยังตระหนักถึงแผนการ ชั่วช้าของผู้บงการเบื้องหลัง เร่งหาคนมาช่วยเหลือเขาในวัง ทำให้เขารอดพันจากการถูกสังหารด้วยสุราพิษ! เฮ้อ แม่นางที่เฉลียวฉลาดเปี่ยมด้วยไหวพริบเช่นนี้ เขาอยากเก็บซ่อนนางไว้ให้มิดชิดเหลือเกิน ไม่ให้ผู้ใดหมายปอง...

มู่จั๋วหวาไม่อยากจมปลักกับความรักเหมือนมารดา ทั้งยังไม่อยากเข้าไปแทรกแซงความรักของใคร ด้วยเหตุนี้ นางจึงปฏิเสธที่จะเป็นชายาอ๋อง ทำร้ายจิตใจของหลิวเหยี่ยนอย่างรุนแรง ผู้ใดจะคิดว่าเขาไม่เพียงไม่ยอมล้มเลิกความพยายาม กลับเปลี่ยนวิธีใหม่... หากเจ้ชอบเข้า ข้าจะอยู่เป็นเพื่อนเจ้า หากเจ้าไม่อยากออกเรือนข้าก็จะไม่แต่งงาน พวกเราอยู่ด้วยกันแบบนี้ไปชั่วชีวิต ดีหรือไม่ ท่านอ๋องคนหนึ่งยอมอยู่อย่างไม่มีฐานะ แถมยังเอาหนังสือกรรมสิทธิ์บ้านและที่ดินมามอบให้นาง ยินดีเป็นบ้านเล็กของนาง นาง...นางรู้สึกหวั่นไหวอยู่บ้างจริงๆ ในเทศกาลซั่งหยวน เห็นเขาเมามายและโอบกอดสตรีอื่นเพราะเข้าใจผิดคิดว่าเป็นนาง ความปวดใจในชั่วเวลานั้นทำให้นางรู้ใจตัวเองอย่างถ่องแท้ ตกลงคบหาใกล้ชิดกับเขา เพียงแต่ให้อย่างไรก็คิดไม่ถึง ว่าปัญหาเรื่องพิษในร่างกายเขายังไม่ทันเกิดขึ้น เสิ่นจิงหง ที่ก่อมรสุมในราชสำนักและลงมือกับตระกูลสูงศักดิ์จะเบนหัวลูกศรมายังหลิวเหยี่ยน เขาถูกจับตัวเข้าคุกพยัคฆ์ นางทุ่มเทความคิดและแรงกายอย่างเต็มที่ ก็ยื้อเวลามาได้เพียงคืนเดียว...