เงื่อนไขในการซื้อเรือนกระจก คือการต้องเคยเล่นเป็นตัวร้ายสักหนึ่งครั้ง ทำให้ “โคลวส์” ผู้กอดบทตัวประกอบเพราะรักสงบ ต้องตกลงรับบทตัวร้ายใช้แล้วทิ้งอย่าง “คารัน” บุตรชายคนโตของขุนนางผู้ปกครองนครอิสระ ผู้มีนิสัย เอาแต่ใจ โมโหร้าย และขี้อิจฉา ผู้คอยรังแกนางเอกที่ถูกพ่อถีบหัวตั้งแต่ไม่กี่บทแรก แต่ระบบที่เกิดผีเข้าดันสั่งให้ดื่มชาพิษแทนนางเอก จนกลายเป็นการช่วยชีวิตโดยไม่ได้ตั้งใจ และนั่นทำให้… "ข้าจะไปก่อกบฏชิงบัลลังก์" โคลวส์กล่าวเพื่อสลัดพวกเหาฉลาม "ข้าจะช่วยท่านพี่เองเจ้าค่ะ!!!" คาริน่า น้องสาวของเขากล่าวอย่างหนักแน่น "กระผมเองก็จะช่วยนายน้อยด้วยขอรับ!!" วิลเลี่ยมหัวหน้าพ่อบ้านประกาศก้อง "ข้าเอาด้วย" เจสเปอร์ พระเอกสายเย็นชาว่าง่าย ๆ "อยากรู้เหมือนกันว่าเจ้าจะตายแบบไหน ให้ข้าไปนั่งดูด้วยนะ" กิลเบิร์ต กิ้งก่าดำยักษ์ว่ายิ้ม ๆ “พวกเจ้าต้องช่วยกันห้ามข้าสิ...”

พระเอกก็ต้องช่วยชีวิต นางเอกก็ต้องอบรมเลี้ยงดู แล้วไหนจะต้องพัฒนาเมืองอีก “โคลวส์” ค้นพบว่าตนเองมีงานมากมาย จนเหมือนชาตินี้จะจัดการได้ไม่หมด เรื่องพระเอกหรือนางเอกคงต้องขอพักเอาไว้ก่อน ตอนนี้ประเด็นสำคัญคือการพัฒนาอารันเซียน่า และสิ่งที่จำเป็นอย่างมากก็คือเงิน! แผนสร้างเงินมหาศาลคือคาสิโน ส่วนแผนสร้างความสัมพันธ์ระหว่างอาณาจักร… …ดูเหมือนแมกโนเลียเมืองเจ้าปัญหาจะลงมือก่อน เพราะอยู่ ๆ ก็ส่งจดหมายเชิญร่วมงานวันสถาปนามา ให้หลับตาดูก็รู้ว่ามีแผนอะไรซ่อนอยู่แน่ แถมระหว่างทางยังต้องมาพัวพันกับคดีฆาตกรรม แต่โคลวส์มองปราดเดียวก็รู้แล้วว่าใครเป็นคนร้าย ที่น่าสนใจคือหนุ่มหล่อผมทองที่คล้ายว่า จะเป็นคนที่ “วิลเลี่ยม” ชื่นชม??? และอาจจะเกี่ยวโยงกับอดีตของพ่อบ้านแสนดี? เอาเถอะ ใครจะทำอะไรก็ทำไป แค่ช่วยไม่สร้างภาระให้เขาได้ก็จะขอบคุณ! “พวกเจ้า…มาเป็นภาระหรือ?”