เรือนอาญาเป็นสถานที่ที่เหล่าเชื้อพระวงศ์กริ่งเกรงเป็นที่สุด เวลานี้หย่งฉี รัชทายาทที่ถูกถอดถอนจากตำแหน่งเมื่อหกเดือนก่อน ต้องตกมาอยู่ในที่แห่งนี้ ผู้คนในวังหลวงไร้หัวใจ ผลของความปราชัยรุนแรงเพียงไร เขาย่อมเข้าใจดี สิ่งเดียวที่ไม่เข้าใจ นั่นคือทำไมน้องชายที่ไม่เคยผิดใจกันจึงได้ทรมานเขาอย่างโหดเหี้ยมเช่นนี้ ฝ่ายนั้นบีบคั้นจนเขาต้องเอ่ยปากอ้อนวอน ยอมรับความพ่ายแพ้ และถึงกับ...มอบความสุขสมอันน่าอัปยศให้ หย่งซ่าน เวลานี้รัชทายาทคือเจ้า แล้วเจ้ายังจะต้องการอะไรอีก? สิบหกปีที่ผ่านมา หย่งฉีไม่เคยเห็นเขาอยู่ในสายตาเลยสักครั้ง กับหย่งหลินที่เป็นน้องชายฝาแฝด หย่งฉีมักจะยิ้มแย้มให้เสมอ ทีกับเขากลับหมางเมินเหินห่าง เขาไม่เข้าใจ ทั้งที่มีรูปร่างหน้าตาเหมือนกัน ทั้งที่เป็นน้องชายของฝ่ายนั้นเหมือนกัน แต่ทำไมหย่งฉีถึงไม่เคยให้ความสนิทสนมเช่นนั้นกับเขาบ้าง... หย่งฉี ทำไมเจ้าถึงไม่ยอมเข้าใจ สิ่งที่ข้าต้องการเรียบง่ายเท่านี้เอง...

หย่งหลิน น้องชายฝาแฝดของเขากลับมาแล้ว สายตาที่หย่งฉียอมมองมาทางเขาในที่วุดจะเบนจากไปหรือเปล่า? ไม่! เขาไม่ยอมให้เป็นเช่นนั้นแน่! ยากเย็นเหลือเกินกว่าที่เขาจะทำให้คนคนนั้นมองแต่ตัวเอง คิดถึงแต่ตัวเอง หย่งซ่านจะไม่ให้ใครมาพรากสิ่งนี้ไปเด็ดขาด ต่อให้เป็นน้องชายฝาแฝดของเขาก็ตาม... หย่งฉีไม่เคยคิดมาก่อนว่าที่แท้หย่งซ่านจะมองตนในแง่นั้น อีกฝ่ายปรารถนาที่จะครอบครองสายตาของเขา เป็นเจ้าของความเอาใจใส่ของเขา ทั้งยัง...เรียกร้องความรักของเขา 'หย่งฉี ข้าจะดีกับเจ้าอีกนิด...ดีหรือไม่?' ความรักอันบ้าคลั่งเช่นนี้ทำให้เขาไร้ เรี่ยวแรงจะทานรับ แต่ทว่า ก็ไร้เรี่ยวแรงที่จะหลีกหนีเช่นกัน...

หย่งซ่านไม่เคยคิดมาก่อน ว่าความรักของตนจะทำให้หย่องฮีเป็นอันตราย แต่เขาจะไม่มีวันปล่อยให้ใครมาทำร้ายหย่งฉีได้เป็นอันขาด! แม้จะต้องแลกด้วยตำแหน่งรัชทายาทก็ตาม... หัวใจของหย่งฉีสับสนเลื่อนลอย ความรักของหย่งซ่านบ้าคลั่งแผดเผาใจ ความอ่อนโยนหวานล้ำจนเขาแทบสำลัก แต่ทั้งหมดนั้นกลับทำให้เขาเปิดใจยอมรับทีละน้อย ซ้ำยังลุ่มหลงจนลืมความสัมพันธ์ของตนเองกับอีกผ่าน ลืมสิ้นทุกสิ่งทุกอย่าง ทว่าคำขอร้องอันขมขื่นของมารดาได้นำความลังเลมาให้... หย่งซ่าน หย่งซ่าน อย่าดีกับข้าขนาดนี้เลย ข้ากลัวว่า... คนที่ทำร้ายเจ้ามากที่สุด...จะเป็นตัวข้าเอง...

เขาไม่เคยคิดดึงหย่งซ่านลงจากตำแหน่งรัชทายาท ไม่เคยคิดทำร้ายฝ่ายนั้นเลยสักครั้งเดียว แม้จะปวดใจกับชีวิตอันอ้างว้างของมารดา ทว่าเรื่องที่หย่งซ่านลอบใช้ยากับเขาก็ยังความรวดร้าวมาให้หัวใจสุดทานทน! หรือว่าความรู้สึกใจเต้นที่เขามีให้หย่งซ่าน แล้วยังความอ่อนโยนที่ฝ่ายนั้นมีให้เขา จะเป็นเพียงแค่ภาพลวงตา... เพื่อปกป้องตำแหน่งรัชทายาท เขาจำเป็นต้องปล่อยมือจากหย่งฉีด้วยหรือ!? ตำแหน่งรัชทายาทมีผลต่อความปลอดภัยของญาติพี่น้อง รวมทั้งตัวเขาเอง ส่วนหย่งฉีคือรักแท้ที่เขาไม่มีทางสละทิ้งไปได้ ทว่าหากการแยกจากกันคือทางออกที่ดีที่สุดในการปกป้องหย่งฉี เช่นนั้น...เขาก็จะยอมตัดใจ...

ต่อเมื่อได้ยินว่าหย่งซ่านยอมเข้าไปอยู่ในเรือนอาญาโดยไม่ปัดความผิดมาให้ หย่งฉีที่แสนปวดใจถึงเพิ่งตระหนักความรู้สึกของตัวเอง ว่าแท้จริงแล้วเขาหลงรักหย่งซ่านลึกล้ำถึงเพียงนี้ ทั้งความดุดันเอาแต่ใจ ความอ่อนโยน ความทะนุถนอม และการยอมตัดใจของหย่งซ่าน ล้วนแต่สร้างความอ่อนหวานและความอาลัยรักให้หัวใจอย่างสุดซึ้ง หย่งซ่าน หย่งซ่าน เจ้าจะยอมรับความรักที่สายเกินไปของข้าหรือไม่? สิ่งล้ำค่าที่สุดที่บิดาทิ้งไว้ให้เขา ไม่ใช่บัลลังก์จักรพรรดิอันสูงส่ง หากเป็นพี่ชายผู้อ่อนโยนคนนี้ หย่งฉีคือของขวัญอันน่าปลื้มเปรม ที่สวรรค์ประทานมาให้ชีวิตจักรพรรดิอันแสนเดียวดายของเขา ทั้งยังเป็นของขวัญที่บิดาผู้รักเขาเหลือล้นทิ้งไว้ให้ นับจากนี้ เขาไม่ใช่รัชทายาทอีกต่อไปแล้ว แต่เป็นผู้ที่อยู่เหนือผู้คนทั้งมวล เป็นเจ้าของแผ่นดินอันไพศาลผืนนี้ ส่วนหย่งฉี...