"اشوزدنگهه" نام یک شخصیت ایرانی است که در اوستا و سایر متون دینی ایرانی از وی به عنوان انسانی نیکو یاد شده و در روایتها این طور نقل شده که "اشوزدنگهه" قهرمانی جاودانه است که در روز قیامت برای رهایی انسانها ظاهر می شود.

در این جلد با خطوط پرماجرای زندگی اشوزدنگهه، این ابر مرد تاریخ ـ اسطوره‌ای در عصر جیرفت و حمله‌ی خیون‌های چادرنشین روبه‌رو می‌شویم که او همراه با ملکه فرینی و یارانش نقشی خطیر را برای نجات سرزمین‌اش به دوش دارد. برای یافتن ورجمکرد با آن دو خبیث و شریران دیگر، به سود حقیقت و مردم وارد میدان شده است، در عصر معاصر نیز با شاماش شوموکین رودررو می‌شود اما در نبردی حساس شکست می‌خورد! که آن مغ سیاه با ریختن آبی مرگبار و دوزخی به چشمان اشوزدنگهه، او را نابینا می‌کند، ماده‌ای شیطانی است که توانایی سوزاندن و نابود کردن تن زرین دراز عمران را در خود دارد.

اشوزدنگهه بهترین شاگرد مدرسه مغان باستانی سیلک همراه با دو مغ سیاه و شرور به نام‌های شاماش شوموکین و هومبانیگاش با داروی جاودانگی استاد کوارسمن عمری دراز می‌یابد. برای رسیدن به هدف از پیش تعیین شده سفرهای بی‌پایان اشوزدنگهه به چهارسوی ایران زمین و جهان آغاز می‌شود و او تاریخ 6000 ساله سرزمینش را گام به گام می‌پیماید. روایت پیش رو در سومین دفتر 3 گانه اشوزدنگهه (حماسه نجات‌بخش) واپسین بخش گفتنی از این رازها و ماجراها را آشکار خواهد کرد.

من در روان خویش هزار هزار انسان دارم! لشکری از مردان و زنان بوده یا نبوده سواره یا پیاده، نامریی یا مرده که بیایند همچو زندگان. سپاهی از دلیران شکست‌خورده یا پیروزمندان ناشاد، گویی شاهراه میلادها و مرگ‌ها از دل من عبور می‌کند. چهره‌ام آرام است ولی درون من غوغایی به قدمت تاریخ برپاست!