นางคือก้อนหินสามชาติ ‘ซานเซิง’ ริมฝั่งแม่น้ำลืมเลือนในปรโลก นางเป็นวิญญาณธรรมดาดวงหนึ่ง ไร้รักเศร้า ไร้ทุกข์สุข จวบจนร้อยปีผ่านไปมีนักพรตหนวดขาวทักนางว่าคราวเคราะห์ของนางคือ ‘เคราะห์รัก’ แล้วก้อนหินเช่นนางจะเกิดความรักได้อย่างไร นางเคยเชื่อมั่นว่านางไร้รัก ไร้จิตใจ จนกระทั่งวันหนึ่งนางได้พบ ‘เขา’ เทพสงครามแห่งแดนสวรรค์ผู้ที่กำลังก้าวข้ามสะพานอนิจจังเพื่อไปเผชิญคราวเคราะห์ของเขา นางต้องการที่จะเกี้ยวเขา เขาจึงให้โอกาสนางเกี้ยวเขาสามชาติ เป็นสามชาติที่เขาต้องเผชิญเคราะห์กรรม เช่นนั้นนางจึงจำต้องหาวิธีการต่างๆ มาเพื่อเกี้ยวเขาให้สำเร็จจนได้

นางคือ ‘เอ่อร์เซิง’ เด็กสาวซุกซนแก่นแก้วผู้เติบโตมาด้วยการกิน ‘ของประหลาด’ นางจดจำไม่ได้แม้แต่น้อยว่าในอดีตชาติ นางคือซือมิ่ง... เทพลิขิตชะตา และชาติภพนี้ของนางกลับต้องเป็นฝ่ายถูกฟ้าลิขิตชะตาอย่างมิอาจหลีกหนี เพราะไร้ซึ่งบิดามารดาเลี้ยงดู เอ่อร์เซิงจึงแตกต่างจากเด็กสาวชาวบ้านคนอื่นๆ จนกระทั่งนางพบชายหนุ่มชุดดำผู้ได้รับบาดเจ็บสาหัสท่ามกลางดอกไม้สีขาว ดูงดงามจนมิอาจละสายตาไปได้ เช่นนี้หากลงมือช่วยชีวิตเขานางย่อมกลายเป็นผู้มีพระคุณ ต่อจากนั้นหากเขาอยากจะตอบแทนคุณ ก็เอาร่างกายมาตอบแทนนางเถอะ! ไม่ว่าอย่างไรนางจะไม่ยอมปล่อยเขาไปเด็ดขาด ต้องถือโอกาสนี้ตีตราจองคนงามด้วยการประกาศกร้าวว่าตนเองเป็น ‘ภรรยาของเขา’ ไม่เปิดช่องให้อีกฝ่ายมีโอกาสดิ้นหนี ส่วนเรื่องที่ว่าเขาจะเป็นปีศาจงูหรือเป็นมังกรดำน่ะหรือ เอาไว้ว่างๆ ค่อยๆ ถกเถียงกันเถอะ!

“บุปผาน้อย เรามาแลกร่างกายคืนกันเถอะ” . เสี่ยวหลันฮวากลืนน้ำลายอีกคำ “มีอยู่เรื่องหนึ่ง...” . “ว่ามา” . “พอแลกร่างกายกลับคืนแล้ว...ห้ามสังหารข้านะ” . ตงฟางชิงชางนิ่งเงียบอยู่ครู่ ไม่นานก็ระเบิดเสียงหัวเราะที่ฟังแล้วชั่วร้ายสุดขีดออกมาเช่นทุกครั้ง “ได้สิ ข้าจะไม่สังหารเจ้า” เพียงแต่คำว่า ‘โกหก’ ซึ่งปรากฏอยู่บนหน้าเขานั้นชัดเจนจนเสี่ยวหลันฮวามองปุ๊บก็รู้ปั๊บ . เสี่ยวหลันฮวาอยากจะร้องไห้ “เช่นนั้นก็ไม่แลก อยู่กันอย่างนี้แหละ ไม่ต้องแลกคืนไปตลอดชีวิต” . ตงฟางชิงชางกัดฟัน เอ่ยเสียงเย็น “นี่ไม่ใช่เรื่องที่เจ้าจะตัดสินใจได้” . เขายื่นมือมาจะคว้าตัวเสี่ยวหลันฮวา นางนึกหวาดกลัวอยู่ในใจ แต่มีหรือจะยอมให้เขาจับ รีบซอยเท้าถอยหนี . ตงฟางชิงชางขมวดคิ้ว “ยืนนิ่งๆ!”

ร่างนี้เป็น 'ของรัก' ของเธอ แต่ก็เป็น 'ของหวง' ของเขา สุดท้ายแล้ว....ใครกันแน่ที่จะได้ครอบครอง! ชีวิตของเราทุกคนมักจะมี 'ของแสลง' หรือ 'จุดตาย' ที่จะไม่ยอมให้ใครมาก้าวล่วง ไม่ให้ใครได้ล่วงรู้ ใครจะไปคาดว่า... จอมมารอันดับหนึ่งในสามโลกแย่าง 'ตงฟางชิงชาง' ผู้ยิ่งใหญ่ ปีศาจไร้หัวใจที่โหดเหี้ยมแม้แต่กับตัวเอง... จะมี จุดตาย เป็นดอกไม้น้อยๆ ที่แสนจะบอบบางดอกหนึ่ง ดอกไม้เพียงดอกเดียว เปลี่ยนความเชื่อ ความชอบ และโลกทัศน์ของเขาไปอย่างสิ้นเชิง