ซูหรูฮุ่ยอาชญากรตัวฉกาจของสำนักลับคุนหลุนตายอย่างน่าอนาถด้วยโรคร้ายแรง ทว่าห้าปีต่อมา เขากลับฟื้นขึ้นมาในร่างของ เจียงเซวี่ยเสีย บุรุษที่เพิ่งจะแต่งงานกับศิษย์เอกของสำนักลับ ซังฉืออวี้คือ ศัตรูเก่าในชีวิตที่แล้วของซูหรูฮุ่ย เขาเป็นนักรบที่มีชื่อเสียงของสำนักลับคุนหลุน เป็นโอรสองค์โปรดของสรวงสวรรค์ในอดีต แต่ไม่รู้ว่าเขาทำผิดอะไรขาขวาจึงถูกทำให้พิการ ทั้งเนื้อทั้งตัวเต็มไปด้วยบาดแผลจากการถูกเฆี่ยนตี แทบจะเอาชีวิตไม่รอด ช่างเถิด เห็นว่าเขาช่างน่าเวทนาถึงเพียงนี้ แต่ยังคงรูปงาม ย่อมให้อภัยได้ ซูหรูฮุ่ยคิด ยามที่ซูหรูฮุ่ยรักษาบาดแผลให้ซังฉืออวี้ก็นึกปลงอนิจจังไปด้วย "เจ้าถูกแส้เฆี่ยนตีเสียจนไม่เหลือเนื้อหนังดี ๆ สักชุ่น ใครกันที่โหดเหี้ยมกับเจ้าถึงเพียงนี้ นี่มันไม่ใช่คนแล้ว" ซังฉืออวี้เงยหน้าช้า ๆ พลางเอ่ยว่า "เจ้า" ซูหรูฮุ่ย "..."

ซูหรูฮุ่ยในร่างของ เจียงเชวี่ยเสีย สมัครเป็นทหารใหม่ของสำนักลับ ก่อนที่เขาจะได้พบเด็กหนุ่มลึกลับนามว่า 'ซูอวี้' หลังจากผ่านการทดสอบ สิ่งที่รออยู่คือปีศาจจากดินแดนหิมะที่แฝงตัวเข้ามาในโลกมนุษย์ แผนการนับสิบปีของพวกมันเริ่มเปิดเผยออกมาช้า ๆ ท่ามกลางอันตรายที่รายล้อมอยู่รอบด้าน ซูหรูฮุ่ยก็ได้รู้ความลับของตนเองเข้า ไม่ว่าเรื่องราวที่เก็บซ่อนอยู่เบื้องหลังผืนหิมะขาว สำนักลับ เฮยเจีย ความแค้น ความรัก ชีวิตใหม่ และซังฉืออวี้ ทุกสิ่งจะ 'บรรจบยามหิมะโปรย' ... "เจ้าหยุดเกลียดข้าได้หรือไม่" "ไม่ได้"