ดวงหทัยพี่นี้ สถิตที่นวลเจ้า...ตราบสิ้นพิราลัย . . เพียงแรกพบสบนัยน์เนตร พระองค์เจ้าสฤษดิ์รังสรรค์ก็ทรงหมายปองในตัวเต็มเดือน สตรีสามัญที่มิคู่ควรกับขัตติยบุรุษผู้สืบสายพระโลหิตอันสูงส่ง ทางเดียวที่จะได้หล่อนมาครอบครองคือ “ชายจะเลี้ยงเธอเป็นเมีย เป็นหม่อมห้ามของชาย ภายหน้าเจอกุลสตรีที่คู่ควร คุณแม่ค่อยรับขวัญสะใภ้หลวง” สี่ปีในฐานะนางห้าม เต็มเดือนไม่เคยขาดตกบกพร่องในหน้าที่ ด้วยเมื่อถวายตัวแล้ว หล่อนได้ถวายหัวใจแด่พระองค์ชายไปด้วย ทว่า... ที่เขาเรียก ‘นางห้าม’ เพราะเหตุนี้เอง ‘ห้าม’ อารมณ์ธรรมชาติของชาย ‘ห้าม’ เพื่อรอขัตติยนารีที่คู่ควร ฟ้าสูงย่อมมิควรเคียงคู่แผ่นดินต่ำ กำแพงแห่งชนชั้นนั้นหนาหนัก ยากจะทลาย กระนั้นก็อย่าลืมเทียว...ห้ามสิ่งใดย่อมห้ามได้ ทว่าห้ามความรักนั้นยากยิ่ง เมื่อขัตติยบุรุษทรงยึดมั่นในนางเดียว...ศศิธรผู้ฉายแสงกลางดวงหทัย ตราบสุริยันยังอยู่คู่ทิวา ตราบจันทราไม่ร้างจากราตรี ดวงหทัยพี่นี้สถิตที่นวลเจ้า...ตราบสิ้นพิราลัย

หลังหม่อมเจ้าเกศเกล้าผู้เป็นชายาถึงชีพิตักษัย พระองค์เจ้าพิพัฒนศักดิ์เเห่งราชสกุลอัศวภาคย์ไว้พระทัยประทานพระธิดาที่ทรงรักยิ่งให้แก่ สฤษดิ์ธา รังสรรค์ ชายหนุ่มสามัญชนผู้สืบสายเลือดจากราชสกุลรังสรรค์ โดยที่หม่อมเจ้าฉัตรเกล้า อัศวภาคย์ พระธิดาไม่รู้เลยว่า เบื้องหลังการแต่งงานครั้งนี้ เพราะบิดาต้องการพาหม่อมคนใหม่ที่กำลังตั้งครรภ์เข้าวัง โดยปิดเรื่องนี้ไม่ให้หล่อนทราบ เพราะเกรงท่านหญิงจะยังทำใจรับไม่ได้ การออกจากวังเจ้าพระยาไปอยู่บ้านของสามี ทำให้นกน้อยที่เคยอยู่ในกรงทองอย่างท่านหญิงฉัตรทำตัวไม่ถูก ขณะเดียวกันสฤษดิ์ธาก็จับพลัดจับผลูต้องกลายมาเป็นผู้ดูแลท่านหญิงน้อย จะเป็นสามีก็เป็นได้เพียงในนาม เพราะภรรยายังเรียนไม่จบมัธยมด้วยซ้ำ ทั้งเจ้าตัวยังอยากเรียนต่อแพทย์ จนถึงกับยื่นเงื่อนไขว่า จะไม่ยอมท้องเด็ดขาด เมื่อภรรยาประกาศเช่นนั้น เเล้วสามีอย่างเขาจะทำอย่างไรได้ คงได้แต่สนับสนุนหล่อนให้ถึงที่สุด เฝ้าอดทนรอจนกว่าจะถึงเวลา แม้จะต้องใช้ความพยายามหักห้ามใจอย่างหนักหนาสาหัสก็ตาม

นิสัยของคนรังสรรค์…สุขก็เก็บไว้ ทุกข์ยิ่งต้องซ่อนให้ไว้มิดชิด ก่อ 'รังสิมันต์' ทายาทรังสรรค์ นักกฎหมาย หนุ่มมาดขรึม พูดน้อยต่อยหนัก เดือน ‘พิมพ์เดือน’ มัณฑนากรสาว ร่าเริง สดใส ช่างพูดช่างจำนรรจา จีบเก่ง รุกเก่ง เล่มปิดนวนิยายชุด ‘รังสรรค์’ “เมื่อคืนคุณฉีดเรดโรสใช่มั้ยล่ะ” “รู้ได้ยังไงคะ” นั่นเป็นชื่อน้ำหอมกลิ่นใหม่ที่หล่อนลองซื้อมา รังสิมันต์ยิ้ม“กลิ่นมันติดบนเสื้อผม” พิมพ์เดือนวางศีรษะกับอกแกร่ง ใจเต้นจังหวะสม่ำเสมอ “เพิ่งสังเกตว่าชื่อเราเป็นคู่ตรงข้ามกัน” รังสิมันต์ประหลาดใจ “ยังไงครับ” “คุณเป็นดวงอาทิตย์ เดือนเป็นดวงจันทร์…เราอยู่บนฟ้าคนละเวลา” น้ำเสียงของหล่อนเจือความโหยหาอาวรณ์ ทั้งที่เพิ่งคบกับเขา... “มันก็แค่คำแทนตัว เราไม่ใช่ดวงจันทร์กับดวงอาทิตย์ หรือถ้าอยากอยู่ด้วยกัน…” เขาพูดทิ้งท้ายแล้วรั้งร่างบางให้เอนนอนบนชิงช้าตัวยาวที่ขยับเบาๆ พิมพ์เดือนตกตะลึง เมื่อมองท้องฟ้า ดวงตากลมเบิกกว้างขึ้น พระจันทร์ขึ้นแล้ว… รังสิมันต์เอนตัวมาใกล้จนแทบจะแลกลมหายใจกันเขามองหล่อน... “ผมก็จะหาดวงเดือนมาให้คุณ” มือเล็กประคองแก้มเขาอย่างทะนุถนอม ดวงตากลมมองแฟนคนปัจจุบันอย่างสำรวจ ตอนนี้...เวลานี้...เขาเป็นของเธอคนเดียว