Margins
Margins
Sign in
Margins
Subscribe to our newsletter
548 Market St PMB 65688, San Francisco California 94104-5401 USA
hello@margins.app
·
+1 (650) 223-5283
Privacy Policy
·
Terms of Use
© 2026 Paratext Inc. All rights reserved
อลังการ
อลังการ
Series · 2 books · 2022
By
ติยากร
Books in series
#1
อลังการ
2022
อลังการงานสักยินดีต้อนรับ ที่นี่เรามีช่างสักที่มากฝีมือคอยให้บริการอยู่หลายคน ที่นี่เรามีเจ้าของร้านที่ฮอตมากเป็นพิเศษอยู่หนึ่งคน และลูกค้าโปรดระมัดระวัง ที่นี่...เจ้าที่ค่อนข้างดุ ####### “ห้ามคุณสักให้ผู้หญิงคนไหนอีกนะ นอกจากฉันน่ะ” “อืม” ได้สิ่งที่ต้องการแล้วเธอก็ทิ้งตัวลงนอนบนเตียงนุ่ม แต่แขนเล็กก็ถูกดึงเอาไว้เสียก่อน พอสบตากันหญิงสาวก็เห็นว่านัยน์ตาคมมีประกายบางอย่างลุกไหม้อยู่ในนั้น กรรม นี่เขาจะมามีอารมณ์หลังจากทะเลาะกับเธอไม่ได้นะ “วันนี้ฉันเหนื่อยแล้ว” “…” “คุณใหญ่ ขอผลัดไปวันหลังเถอะ” “คุณต้องจ่ายค่าสักก่อน” “ฉันมีเงินนะ” “ผมไม่ได้อยากได้เงินของคุณ” เธอเล่นเกมจ้องตากับเขาอยู่ร่วมนาที ในที่สุดหญิงสาวก็พ่ายแพ้ เอาเถอะ จ่ายก็จ่าย “ครั้งเดียวนะ” “สอง” “…” “ครั้งหนึ่งคุณต้องอยู่ข้างบน” หญิงสาวยกมือไหว้เขา และไหว้แบบจริงจังด้วย “คุณช่วยปรานีคนที่เดินมาทั้งวันด้วยเถอะ” มือหนาคว้าที่มือนั้น บีบเบาๆ แล้วเอ่ยเสียงเรียบ “เริ่มจากคุณอยู่ข้างบนก่อน”
#2
อภินันท์
2022
ค่ายมวยอภินันท์(ไม่ค่อย)ยินดีต้อนรับ ที่นี่เรามีครูฝึกและนักมวยมืออาชีพหลายคน และไม่ใช่ทุกคนจะยินดีสอนพวกคุณต่อยมวย เพราะงั้น รบกวนลูกค้าหลบเลี่ยงหมาบ้าพวกนั้นถ้าไม่อยากอายุสั้น แต่ถ้าลูกค้าใจกล้าพอ ก็เชิญมาสมัครคอร์สต่อยมวยกับพวกเราได้ที่ xxx xxx xxxx (ถ้าไม่มีคนรับสายหรือไม่มีคนคุยด้วย แนะนำให้ลูกค้ามาวันหลังหรือพยายามโทรต่อไป) แล้วถ้าหากลูกค้าอยากเจอกับเจ้าของค่ายมวย ให้แจ้งความประสงค์ไว้ที่เด็กในค่ายได้เลยว่าพวกคุณต้องการอะไร และแนบช่องทางติดต่อกลับเอาไว้ด้วย หากเขาว่าง เขาจะหาเวลาติดต่อกลับไปเอง ดอกจันทร์ : ถ้าเป็นผู้หญิงเขาจะติดต่อกลับไปไวเป็นพิเศษ ลงชื่อ : (มาร์ส) อภินันท์ ####### “อย่ากลัวผมเลย” เธอกลืนน้ำลายลงคอ ก่อนจะคลายเล็บที่จิกตรงกลางฝ่ามือแล้วขยับเข้าไปหาเขาทีละก้าว จากสองเมตร เป็นหนึ่งเมตร จนท้ายที่สุดแล้วเข่าเล็กก็เบียดชิดกับท่อนขาแข็งแรงของคนที่นั่งพิงอยู่หน้ารถ “ฉันไม่ได้กลัวคุณค่ะ” ดวงตาคมมีประกายบางอย่างวาบผ่าน เขาเงยหน้าขึ้นไปมองคนที่ต่อให้ยืนก็ไม่ได้สูงมากนัก “ผมเห็นแล้ว” มือหนายื่นออกมาให้เธอเห็นก่อนจะเลื่อนไปแตะที่แก้มนวลแล้วค่อยปัดเส้นผมยาวคลุมหลังออกไปให้พ้นทาง ให้เขาเห็นชัดๆ ให้เต็มตาว่าเธอมีสีหน้ายังไง เธอไม่ได้กลัวเขาจริงๆ ก็แค่…ตื่นเต้นจนเกินไปเท่านั้น “ไม่กลัวจริงๆ เหรอ” “ค่ะ” “งั้นจูบผมหน่อย” เธอตัวแข็งทื่อ หน้านวลก็บิดเบ้เหมือนกำลังต่อสู้กับตัวเอง ภาพนั้นทำให้เขานึกขำ ในที่สุดชายหนุ่มก็เลิกแกล้งคนตัวเล็ก เขาเป็นฝ่ายขยับไปจูบที่แก้มนวลแล้วเอ่ยเสียงต่ำ “เก่งมาก” “…” “แต่ถ้าเมื่อไหร่ที่คุณไม่ไหว คุณก็รีบบอกผม” “ฉันไม่ได้กลัวคุณจนชักแล้วน้ำลายฟูมปากหรอกค่ะ” “จริงเหรอ?”
Author
ติยากร
Author · 14 books