ภูโชรู้จักกับธรรดามาสักพักแล้ว ทั้งคู่เข้ามาทำงานในบริษัทนี้ไล่เลี่ยกัน วัยใกล้เคียงกัน กระทั่งได้เลื่อนขึ้นมาอยู่ในตำแหน่งผู้ช่วยผู้จัดการเหมือนกัน ต่างกันที่ภูโชน่ะอยู่ฝ่ายขาย คุณธรรดาเขาอยู่ฝ่ายผลิต แน่นอนว่าทั้งสองคนได้ร่วมงานกันอยู่เป็นประจำ เพราะฝ่ายขายกับฝ่ายผลิตก็เป็นเหมือนเพื่อนรัก (?) ที่ขาดกันไม่ได้ แต่ภูโชก็ไม่ได้สนิทสนมอะไรกับธรรดามากนัก อาจเพราะบรรยากาศรอบตัวที่ดูอึมครึม พูดน้อยแต่พูดตรง จึงทำให้ธรรดาดูสันโดษเสียจนไม่มีใครกล้าเรียกอีกฝ่ายอย่างสนิทสนม ทุกคนล้วนเรียกว่าคุณธรรดา ภูโชเองก็เช่นกัน กระทั่งเหตุเกิดเพราะเกมกาชาเกมหนึ่ง... จู่ๆ ภูโชก็เริ่มรู้สึกว่าคุณธรรดาน่ามองจัง นับจากนั้นพนักงานดีเด่นอย่างภูโชก็เริ่มปฏิบัติการ! ภูโชน่ะขายเก่ง ขายจนได้เลื่อนตำแหน่งเป็นผู้ช่วยผู้จัดการ แล้วขายตัวเองให้คุณชอบจะไปยากอะไรครับ

เจ้วีว่ารู้สึกว่า ‘เจ้าบ๊อกแบ๊กฝ่ายขาย’ อย่างภูโช ดูจะแวะเวียนมาที่ฝ่ายผลิตถิ่นของเธอบ่อยเกินไป หนำซ้ำภูโชมาทีไรก็มีขนมนมเนยติดมือมาด้วยทุกครั้ง ทำราวกับว่ากำลังมาจีบคนในฝ่ายผลิตอยู่อย่างไรอย่างนั้น ครั้นเจ้วีว่ามองซ้ายมองขวาตามสายตาเจ้าบ๊อกแบ๊ก ก็เห็นแต่น้องธรรดาคนน่ารักที่สุดในใจเจ้คนเดียว หรือว่า...?!!! เมื่อผู้จัดการฝ่ายผลิตได้กลิ่นหวานๆ ของความรักโชยมา นับแต่นั้น วีว่าก็รู้สึกว่าตนเองได้รับภารกิจอันยิ่งใหญ่ ถึงเวลาที่ ‘นักวิเคราะห์ความสัมพันธ์ระดับชำนาญการ’ ต้องออกโรงแล้ว!