พ่อมดคนสุดท้ายที่เหลือรอดจากสี่ร้อยปีก่อน ตื่นมาเจอจดหมายรับมรดกฝุ่นจับจากสายตระกูลรุ่นที่หก นำพา ‘ลีซ ซินนีรา’ ไปที่โรงเรียนเวทมนตร์เก่าแก่แห่งหนึ่ง จับพลัดจับผลูหางานได้เป็นศาสตราจารย์ ถูกส่งไปอยู่ห้องตัวปัญหา โรงเรียนเวทมนตร์ก็รั้งท้าย จนใกล้ถูกกระทรวงเวทมนตร์สั่งปิด ลีซคิดอย่างไรก็เป็นภาระชิ้นใหญ่มากกว่ามรดก บรรพบุรุษน้อยของตน เห็นทีจะยกภาระให้มากกว่ากระมัง! "รถไฟซินนีรามาแล้ว! รถไฟซินนีรามาแล้ว!"

โรงเรียนรั้งท้ายอย่างซินนีรา เริ่มเปล่งประกายเจิดจรัสจนเป็นที่จับตามอง ทุกสิ่งจึงมุ่งตรงมาที่อาจารย์ใหญ่คนใหม่ของโรงเรียนอย่างลีซ ความวุ่นวายติดตามคณะเดินทางซินนีราไปถึงเมืองโลแกนและธีโอเนีย การแข่งขันประลองเวทมนตร์ถูกเหล่าลัทธิใช้เป็นฉากบังหน้าแผนการอันชั่วร้าย เงามืดของลัทธินี้ได้แผ่ขยายคลุมทั่วแผ่นดิน แม้แต่ดินแดนของสิ่งมีชีวิตเวทมนตร์ก็ถูกรุกล้ำ แต่ใครเล่าจะกล้าแตะต้องแผ่นดินของราชามังกร ใครเล่าจะกล้าแตะต้องสมบัติของมังกร "ตกลงเป็นครึ่งมังกรดีหรือไม่ เป็นคนของซินนีราเสียใจหรือไม่" "ถ้ามีท่าน...เป็นครึ่งมังกรก็ดี"

เส้นทางแห่งการชนะเลิศงานประลองเวทมนตร์ ขึ้นสู่อันดับสูงไม่ใช่เพียงความหวังอีกต่อไป โรงเรียนเวทมนตร์ซินนีราในยามนี้กลายเป็นตำนานที่พลิกโฉมประวัติศาสตร์ ทว่า ณ ปลายทางแห่งความสำเร็จไม่ใช่ถ้วยรางวัลหรือเกียรติยศ แต่เป็นการฟื้นคืนประวัติศาสตร์ซินนีราที่ถูกลบเลือนโดยศาสนจักร ฟื้นคืนหัวใจแห่งป่า เพื่อชดใช้หนี้ที่ติดค้างแก่รังมังกร ความโลภของผู้หวังชิงสมบัติแผดเผามังกรเหลือเพียงกระดูกและเถ้าถ่าน แต่ไม่อาจทำอันตรายของรักของมังกรได้แม้เพียงผมสีทองสักเส้น แม้จนตัวตาย แม้ต้องกล้ำกลืนความอัปยศ "เจ้าเป็นมังกรที่โง่เขลาที่สุดหรืออย่างไร..." "ผู้อื่นสามารถครองคู่กับผู้เป็นที่รักได้ง่ายดาย แต่ราชามังกรอย่างข้ากลับต้องใช้การพิสูจน์ความรักยาวนานกว่าสามร้อยปี"