เหลียงเฟิงเป็นเจ้าหน้าที่ตำรวจ เขาเสียชีวิตในขณะปฏิบัติหน้าที่เมื่อเขาตื่นมาอีกครั้ง เขาพบว่าตัวเองเดินทางข้ามเวลาไปยังยุคโบราณและกลายเป็นเจ้านายชั้นสูงในราชวงศ์จินตะวันตก เพื่อให้อยู่รอดในยุคโบราณ เขาจะต้องทำการสอบเก้าระดับเพื่อให้ได้เป็นขุนนาง ด้วยความสามารถและสติปัญญาทางด้านการสืบสวนที่เขามี ทำให้เขาประสบความสำเร็จในการใช้ชีวิตอยู่ในโลกอดีต และผู้คนต่างประทับใจในตัวเขา

เหลียงเฟิงเป็นเจ้าหน้าที่ตำรวจ เขาเสียชีวิตในขณะปฏิบัติหน้าที่เมื่อเขาตื่นมาอีกครั้ง เขาพบว่าตัวเองเดินทางข้ามเวลาไปยังยุคโบราณและกลายเป็นเจ้านายชั้นสูงในราชวงศ์จินตะวันตก เพื่อให้อยู่รอดในยุคโบราณ เขาจะต้องทำการสอบเก้าระดับเพื่อให้ได้เป็นขุนนาง ด้วยความสามารถและสติปัญญาทางด้านการสืบสวนที่เขามี ทำให้เขาประสบความสำเร็จในการใช้ชีวิตอยู่ในโลกอดีต และผู้คนต่างประทับใจในตัวเขา

เหลียงเฟิงเป็นเจ้าหน้าที่ตำรวจ เขาเสียชีวิตในขณะปฏิบัติหน้าที่เมื่อเขาตื่นมาอีกครั้ง เขาพบว่าตัวเองเดินทางข้ามเวลาไปยังยุคโบราณและกลายเป็นเจ้านายชั้นสูงในราชวงศ์จินตะวันตก เพื่อให้อยู่รอดในยุคโบราณ เขาจะต้องทำการสอบเก้าระดับเพื่อให้ได้เป็นขุนนาง ด้วยความสามารถและสติปัญญาทางด้านการสืบสวนที่เขามี ทำให้เขาประสบความสำเร็จในการใช้ชีวิตอยู่ในโลกอดีต และผู้คนต่างประทับใจในตัวเขา

ชาวซงหนูได้ก่อตั้งรัฐขึ้นอย่างเป็นทางการ หลิวยวนสถาปนาตัวเองขึ้นเป็น ‘ผู้ครองรัฐฮั่น’ ทั้งยังเหิมเกริมบุกโจมตีปิดล้อมจิ้นหยาง ซือหม่าเถิงจึงรีบเผ่นหนีโดยอ้างว่าจะออกไปปราบปรามกบฏ ไม่ใช่ว่าโจรกบฏกำลังโจมตีเมืองจิ้นหยางอยู่หรอกหรือ เขาเป็นถึงข้าหลวงผู้ตรวจการแห่งมณฑลปิ้งโจว แต่กลับเผ่นมายังเขตการปกครองซั่งต่างเพื่ออันใดกัน! หากจิ้นหยางแตกพ่าย ที่ต่อไปที่ซงหนูจะบุกก็คือซั่งต่าง เหลียงเฟิงจึงต้องส่งอี้เหยียนฝ่าวงล้อมเพื่อช่วยจิ้นหยาง!

หลังจากรู้ความในใจของอี้เหยียน เหลียงเฟิงก็ตะขิดตะขวงใจเวลาต้องเจอหน้าจึงส่งเขาไปไกลๆ ทางราชสำนักจึงได้วางอุบายยุแยงให้ทั้งสองแตกคอกัน ด้วยการแต่งตั้งอี้เหยียนเป็นผู้บัญชาการทหารประจำการที่จี้โจว หวังจวิ้นผู้ตรวจการมณฑลโยวโจวจึงคิดชวนอี้เหยียนให้มาสวามิภักดิ์ตน เพื่อรวมกำลังไปบุกโจมตีปิ้งโจวที่เหลียงเฟิงปกครอง

ข่าวการศึกส่งมาจากแนวหน้า อี้เหยียนนำทัพไปสวามิภักดิ์หวังจวิ่น แต่เหลียงเฟิงย่อมรู้ดีว่าอี้เหยียนนั้น ‘จงรัก’ และภักดีต่อตนเพียงใด ดังนั้นจึงเข้าใจทันทีว่า อี้เหยียนคิดแสร้งแปรพักตร์เพื่อทำลายค่ายของศัตรู ทว่าภารกิจนี้สามารถเรียกได้ว่าเป็นภารกิจพลีชีพ หากตกอยู่ในวงล้อมของศัตรูหลายหมื่น อี้เหยียนจะหนีรอดออกมาได้หรือ!

“ข้าน้อยรู้ดีว่านายท่านไม่ยินดีที่จะช่วงชิงอำนาจ แต่สถานการณ์กำลังดำเนินไปในทิศทางนี้ หากไม่ตามน้ำกลับจะเป็นภัย! เพื่อราษฎรใต้หล้า นายท่านไม่อาจลังเลได้อีกต่อไป!” เหลียงเฟิงลังเล หากซือหม่ารุ่ยไม่ลงมือชิงบัลลังก์เล่า “ผู้น้อยยินดีรับโทษ!” จางปินคุกเข่าลงตรงหน้าเหลียงเฟิง หมอบกราบจนศีรษะติดพื้น นี่เป็นขุนนางตงฉิน ทั้งยังเป็นตงฉินผู้โดดเดี่ยว ใจเขาอาจคิดเพียงเรื่องเดียว คือการสนับสนุนผู้ปกครองให้สร้างความสงบสุขแก่แว่นแคว้น และเหลียงเฟิงก็เป็นคนผู้นั้นที่เขาตั้งใจจะส่งเสริมอย่างสุดความสามารถ ตนจะกลายเป็นฮ่องเต้ผู้ปกครองใต้หล้าได้หรือ เหลียงเฟิงจะตัดสินใจอย่างไร และแล้วก็มาถึงบทสรุปในเล่มนี้