เนตรหยินหยางที่สามารถมองเห็นภูตผี ทำให้ ‘เหลียนซี’ ต้องปลีกตัวจากสังคมตั้งแต่เด็ก ใครที่อยู่ใกล้จะต้องถูกดวงเขาพิฆาตจนตายจนวันหนึ่งชายผู้มีบรรยากาศเย็นเยือกปรากฏกายเบื้องหน้าเขา พร้อมด้วยประกายแสงทองแห่งผลบุญที่ส่องสว่างจนเหลียนซีใจเต้นระรัว อีกฝ่ายก้มมองเขาขณะกล่าว“เป็นเจ้าใช่หรือไม่ที่ละทิ้งหน้าที่ยมทูตขาวมาตลอดสิบกว่าปี”แต่ว่าเขาไม่ใช่ยมทูตขาวอะไรนั่น! สิบปีก่อนเขาเป็นแค่เด็กสิบสามขวบเองนะ!!?จากนั้นเหลียนซีผู้อยากอยู่เฉยๆ ก็โดนลากสู่หนทางยมทูตบ้างาน ต้องสะสางคดีผีวิญญาณต่างๆ การมุ่งสู่อันดับหนึ่งของตารางอันดับผลงานยมทูตคือเป้าหมาย!เหลียนซีอยากแกล้งตายเพื่อหนีจากความวุ่นวายทั้งหมดให้จบไป แต่กลับพบว่าเวลาเขาช่วยยมทูตดำ ‘เลี่ยเฉิน’ ทำสิ่งต่างๆ แสงทองแห่งบุญกุศลที่บันดาลโชคดีก็จะหลั่งไหลเข้าร่าง…เหลียนซีผู้อยากแกล้งตายฉีกยิ้มประจบทันที “ใต้เท้ายมทูตดำต้องการให้ผมทำอะไรอีกไหมครับ ให้ผมแกะส้มให้คุณกินอีกดีไหม”

เหลียนซียอมรับตำแหน่งยมทูตขาว ทำงานร่วมกับเลี่ยเฉิน คู่หูยมทูตดำผู้เสียความทรงจำและเต็มไปด้วยปริศนา ทั้งสองตั้งใจเก็บวิญญาณกันอย่างขันแข็งเพื่อการเป็นอันดับหนึ่ง! (ทองคำ) เพื่อเกียรติยศ! (ทองคำ) เพื่อศักดิ์ศรี! (ทองคำ)แต่ยิ่งทำงานของยมทูต เหลียนซีก็ยิ่งพบเจอเรื่องราวสั่นคลอนหัวใจมากมายคนดีจะได้รับผลตอบแทนที่ดีจริงหรือฤาเดรัจฉานยังมีหัวใจยิ่งกว่ามนุษย์?คนเป็นผู้ทำงานกับความตาย ย่อมไม่อาจเป็นดั่งเทพเทวาผู้ทอดมองสรรพชีวิตอย่างไร้ความรู้สึกทว่านอกเหนือจากคดีผีวิญญาณชวนปวดใจ เหลียนซียังต้องปวดหัวกับความจริงของชาติกำเนิดตนเองและกระดิ่งทองเหลืองบนข้อมือด้วย เพราะเขาเกิดมาพร้อมกับกระดิ่งลูกนี้!แค่ตัวเองเกิดมาพร้อมกับอาวุธวิเศษก็ว่าหนักแล้ว แต่พอหันมองคู่หูยมทูตดำข้างๆ‘ผู้ร้ายหลบหนีอันดับหนึ่งที่นรกต้องการตัว’“...”เหลียนซีไม่อยากสนใจแสงทองแห่งผลบุญอะไรนั่นแล้ว เขาอยากกลับไปเป็นปลาเค็ม!

ตามคาด ในที่สุดบอสเลี่ยก็โดนคนจากนรกมาตามตัวกลับไปจริงๆ ถึงความจริงเหลียนซีจะไม่เกี่ยว ก็หนีไม่พ้นก็มีเอี่ยวด้วยอยู่ดี! แต่มาถึงขั้นนี้ เขากระโดดลงไปในแม่น้ำฮวงโหก็ล้างมลทินได้ไม่หมดแล้ว เหลียนซีเลยทำอะไรไม่ได้นอกจากช่วยบอสเลี่ยจัดการคนจากนรกทั้งหลาย มาหนึ่งคนก็ตีหนึ่งคน! ทำยังไงได้ เขาทิ้งคู่หูที่ร่วมเล่นเกม...เอ๊ย ทำงานด้วยกันมาหลายเดือนคนนี้ไม่ลงจริงๆ ทว่ายิ่งพวกเขาจัดการคนจากยมโลกเท่าไร ทางนรกก็ยิ่งรู้สึกว่าพวกเขาเป็นตัวอันตรายและส่งคนที่แกร่งขึ้นเรื่อยๆ ขึ้นมา ขณะเดียวกัน บอสเลี่ยก็ยิ่งจำเรื่องราวในอดีตได้มากขึ้นทุกที ตกลงว่ายมทูตดำผู้นี้เป็นใครกันแน่? ชีวิตด้านการงานของสองยมทูตขาวดำเริ่มปั่นป่วน ชีวิตส่วนตัวก็ดูไม่ได้ดีไปกว่ากันเท่าไร เหลียนซีรู้ว่าการเป็นยมทูตนั้นไม่ง่าย มนุษย์ทุกคนล้วนต้องตาย แต่ในวันที่เขาต้องส่งวิญญาณคนสำคัญกับมือตัวเองก็ยังยากจะทำใจได้อยู่ดี แต่ในช่วงเวลาที่เขาเจอกับการพลัดพราก กลับมีใครคนหนึ่งสัญญาว่าจะไม่ทอดทิ้งกันตลอดกาล...

ในที่สุดตัวตนของบอสเลี่ยก็เปิดเผย เลี่ยเฉินจดจำทุกอย่างได้แล้ว แต่เขากลับบอกเหลียนซีว่าอดีตทั้งหมดนั้น ‘ไม่สำคัญ’ เรื่องราวดำเนินมาถึงบทสุดท้าย คราวนี้ไม่ใช่เพียงเหล่าเทพนรกที่ต้องการจัดการพวกเขา ทว่า ‘เทพสวรรค์’ เองก็ไม่ยอมปล่อยบอสเลี่ยไปเช่นกัน เหล่าเทพสวรรค์ที่ควรสูญสิ้นไปตั้งแต่หกร้อยปีก่อน ต่างพากันปรากฏตัวและต้องการทวงแค้นกับเลี่ยเฉิน พร้อมแผนการใหญ่สั่นสะเทือนถึงสวรรค์และนรก เป็นครั้งแรกที่สองยมทูตขาวดำเมืองซูเฉิงต้องเผชิญศึกใหญ่ที่ตนอาจจะพ่ายแพ้ ตกลงว่าเทพเจ้าสูงส่งกว่ามนุษย์เดินดินหรือ? หรือว่าเดรัจฉานต่ำต้อยกว่าทวยเทพ? ในใจเหลียนซีมีคำตอบของคำถามเหล่านี้แล้ว รวมถึงคำถามข้อสำคัญที่ว่าตกลงแล้ว ‘ตัวเขา’ เองเป็นใครกันแน่ แต่ในที่สุด คำตอบนี้กลับไม่สำคัญเลย เพราะเขาคือ ‘เหลียนซี’ เป็นแค่มนุษย์ธรรมดาที่ชื่อว่าเหลียนซีเท่านั้น